Njëzet e pesë matematikanë që kanë medaljen Fields - çmimin që në matematikë konsiderohet ajo që Nobeli është për fizikën - nënshkruan një letër të hapur kundër laboratorëve të inteligjencës artificiale. Jo kundër makinave. Kundër mënyrës si sillen ndaj punës së njerëzve.

Vërejtja është konkrete dhe nuk ka lidhje me frikën nga robotët. Zgjidhjet, thonë nënshkruesit, publikohen me nxitim, pa kohë për një shënim të rregullt, pa i veçuar metodat dhe idetë e reja, dhe pa e cituar punën e mëparshme të të tjerëve. „Si në të gjitha profesionet krijuese, kjo hap pyetje serioze për atribuimin e meritave dhe për plagjiaturën“, shkruajnë ata. Kush e bëri punën dhe kush e nënshkroi - ky është kontesti.

Këtë javë profesori i Universitetit të Nju Jorkut Tristan Bakmaster akuzoi se OpenAI e kishte presionuar të mos e shënonte si bashkëpunëtor një njeri që punon për Anthropic, i cili kishte marrë pjesë në zgjidhjen e një problemi të rëndësishëm matematikor. Bakmasteri shkoi edhe një hap më tej: pyeti nëse kompania e kishte shfrytëzuar punën e tyre me Codex për të prodhuar një provë të vetën - gjatë një fundjave maratonë llogaritjesh. Ajo provë e OpenAI-t, për momentin, ende nuk është konfirmuar.

Të enjten kompania u tërhoq nga sponsorizimi i një ngjarjeje matematikore në CalTech, pasi studiues të universitetit e kritikuan. Tërheqje e heshtur, pa shpjegim - lëvizje që thotë më shumë se një njoftim.

Ajo që ia vlen të vërehet është mekanika nën gjithë historinë. Nëse një laborator sheh se te një zbulim çon një shteg i përdorshëm, mund të shpenzojë dhjetëra miliona dollarë në modele gjuhësore dhe të arrijë te prova para studiuesit që me vite e ka punuar problemin. Kjo nuk është garë në inteligjencë, por në buxhet. Dhe pasoja logjike është se matematikanët do të fillojnë të heshtin për atë që punojnë - krejt e kundërta e kulturës së hulumtimit të hapur që e ndërtuan me dekada.

Letra vjen pas Deklaratës së Lajdenit nga qershori, dokument i një grupi pune matematikanësh që shqyrton të njëjtat pyetje dhe ofron rekomandime për studiuesit, institucionet dhe krijuesit e politikave. Të dy dokumentet mbrojnë të njëjtën gjë: vlera në matematikë nuk është vetëm te prova dhe te ai që do të nënshkruhet nën të, por te struktura rreth saj - që shkollon studentë, gjen pyetje të reja dhe i ndërton në dijen e përbashkët.

Nënshkruesit e formulojnë këtë si pyetje që del shumë përtej profesionit të tyre: si të sigurojmë që, ndërsa inteligjenca artificiale e ndryshon mënyrën si punohet, të mos e humbim nga sytë atë për të cilën puna fare ekzistonte. Matematikanët janë të parët vetëm sepse puna e tyre matet më lehtë - prova ose vlen ose nuk vlen. Profesionet ku rezultati verifikohet më vështirë do ta kenë të njëjtën bisedë më vonë, dhe pa 25 medaliestë ta hapin.