Medellín, qyteti i Malumës: 23 skulptura të Boteros në një shesh, teleferik mbi lagjet dhe muzeu i Gardelit, i cili vdiq atje në 1935

Maluma ende e quan „Medallo“. Kështu banorët e Medellínit e quajnë me dashuri qytetin e tyre, dhe këngëtari i lindur si Juan Luis Londoño nuk e ka ndërruar nofkën as pas famës botërore. Emrin e qytetit e ka të tatuuar në kraharor, veten e quan „latino krenar“, dhe kur kthehet në shtëpi, më shpesh e fotografojnë me kuajt dhe me kapelën e tij të njohur.

Arsyeja e këtij përkujtimi është koncerti i sontëm në Madrid. Të hënën, më 12 tetor, në parkun Macondo, Shakira e mbyll serinë e saj të koncerteve në Madrid, dhe me Malumën për herë të parë drejtpërdrejt do ta interpretojnë këngën e përbashkët „Agua“. Dy kolumbianë, i njëjti vend, të njëjtat rrënjë - dhe një qytet që qëndron pas shumë historive të tyre. Nga Medellíni është edhe këngëtari Sebastián Yatra.

Qytet që këndon për veten

Në vitin 2019 Maluma publikoi këngën „Medellín“ me Madonnën, pak pasi u bë baba për herë të dytë. Një vit më vonë, në albumin Papi Juancho, doli „Medallo City“ - një këngë për rrugët, lagjet dhe të folurit e paisave, siç quhen njerëzit e kësaj ane. Medellíni nuk është vetëm dekor në videoklipet e tij, por temë.

Nëse qyteti ka një fytyrë, ajo është fytyra e Fernando Boteros, i cili gjithashtu ka lindur këtu. Në sheshin Botero qëndrojnë 23 skulptura të tij monumentale - të rrumbullakosura, të rënda, të dallueshme nga një kilometër larg - ndërsa Muzeu i Antioquias ruan një nga koleksionet më të mëdha të veprave të tij. Në Kopshtin Botanik Joaquín Antonio Uribe, struktura prej druri Orquideorama strehon një koleksion të madh orkidesh.

Lagje që ngjiten nëpër kodra

Medellíni shtrihet në një luginë, ndërsa lagjet e tij ngjiten nëpër shpatet përreth. Te pjesët më të larta arrihet me Metrocable, teleferikun që është pjesë e transportit të qytetit, dhe nga kabina shihet e gjithë lugina. Comuna 13, një lagje që dikur ishte goditur rëndë nga dhuna, sot vizitohet për shkak të grafiteve, muzikës, vallëzimit dhe shkallëve lëvizëse që i lidhin rrugët e saj të pjerrëta.

Rrallë ndonjë qytet arrin ta ndryshojë imazhin që bota ia ka ngjitur. Medellíni këtë e bën me art në mure dhe me teleferik mbi çati. Sa kohë i duhet një qyteti që njerëzit të mos e lidhin më vetëm me më të keqen e historisë së tij?

E pastaj - tango

Në kodrën Nutibara, Pueblito Paisa është rindërtimi i një qyteze të vogël antiokiane - shesh, kishë dhe shtëpi shumëngjyrëshe - dhe këtu është vendi për të provuar bandeja paisa, gatimin tradicional të bollshëm të kësaj ane. Në qendër, kafe-bari Salón Málaga punon që nga viti 1957 dhe ruan një koleksion të madh pllakash me 78 rrotullime, me fotografi të artistëve që kanë performuar aty.

Historia më e papritur e Medellínit është argjentinase. Këtu në vitin 1935 vdiq Carlos Gardel, legjenda më e madhe e tangos. Në lagjen Manrique, Casa Gardeliana sot është muze dhe qendër kulturore kushtuar atij, ndërsa në sheshin Gardel qëndron një monument që ia ngriti Salvador Arango.