Ka stacione treni ku njerezit vijne vetem te marrin trenin. Dhe ka nje vend ne Porto, Portugali, ku turistet vijne se pari ta shohin, pastaj ndoshta edhe te udhetojne. Sao Bento - stacion i hapur ne 1916, i ndertuar mbi gjurmet e nje manastiri benediktin, me brendesi qe u kujton vizitoreve se ne Portugali askush nuk i bente gjerat vetem per funksion. Ajo qe shihni eshte nje pelhure historike prej 20.000 pllakash te pikturuara me dore.

Artisti Jorge Colaco i pikturoi midis viteve 1905 dhe 1906. Azulejos te bardha dhe blu - stili klasik i qeramikes portugeze, i njohur edhe nga Lisbona. Por ne Sao Bento shtrihen ne 551 metra katrore. Martesa e mbretit Joao I me Filipen e Lankasterit ne 1378. Pushtimi i Ceutas ne 1415. Turneu i Arcos de Valdevez. Vjelja e rrushit ne breg te Duero. Portugalia e qete rurale e ndertuar ne pllakat e nje stacioni treni.

Arkitekti Jose Marques da Silva e projektoi nderteses ne menyre qe salla e pritjes te dukej me shume si kishe sesa si vend per pasagjere. Kupole e larte, mermer, drita qe vjen nga lart. Legjenda lokale thote se ne oret e qeta korridoret i viziton nje shpirt - igumania e fundit e manastirit, e ndare nga jeta ne 1892. Mund te jete vetem histori per turistet. Mund te mos jete. Kur nje stacion eshte ndertuar mbi nje manastir, shpirtrat nuk konsiderohen kurre te pamundur.

Treni i pare ne Porto erdhi me 7 nentor 1896 - njezet vjet para se stacioni te hapej zyrtarisht. Kjo thote dicka per punen portugeze. Askush nuk ngutej. Se pari leshuan trenin te ece, pastaj ngadale ndertuan stacionin qe te dukej sic duhet. Nje dekret nga mesi i shekullit XIX, i nenshkruar nga Joaquim Antonio de Aguiar, e shfuqizoi rendin manastiror - atehere shteti morri token. Gjysme shekulli me vone - treni kalon nepermjet vendit ku murgeshat dikur luteshin.

Per ata qe planifikojne nje udhetim ne Porto, Sao Bento eshte pika natyrore e nisjes. Ne distance kembesoresh ndodhen Katedralja, Kulla e Clerigos, kisha e Karmelitanve dhe libraria Lello - ajo qe J. K. Rowling thuhet se kishte ne mendje kur shkruante Hogwarts-in. Do te ishte gabim te kalonim neper stacion pa u ndalur te pakten dhjete minuta. Me telefon ose pa - nuk ka rendesi. E rendesishme eshte te shihet si duket kur nje vend vendos qe edhe nje stacion treni meriton vepre artistike.

Ne Ballkan kemi stacione treni nga e njejta kohe. Stacioni i vjeter i Shkupit - i shembur. Ai i Beogradit - me skela dhe poster. Ai i Sarajeves - funksional por pa shpirt. Sao Bento eshte kujtim se nje stacion nuk duhet te jete vetem ure midis dy rrugeve. Mund te jete destinacion. Pyetje vendimi nese shteti deshi te ishte apo jo.