Секојпат кога ќе се отвори некоја афера за тендери, Македонија ја гледа истата слика. Опозицијата обвинува за криминал, власта враќа со податоци дека истото го правела и претходната власт. И на крај, наместо одговорност – добиваме политичка пресметка.

Случајот со „Мастеф“ повторно го отвори токму тоа прашање. СДСМ обвинува дека фирма добила десетици тендери и милионски суми во време на ВМРО-ДПМНЕ. ВМРО возвраќа дека истата фирма добивала тендери и во време кога СДСМ управувала со општини.

И што всушност добивме од ова? Наместо демант – потврда.

Потврда дека матрицата е иста. Кога едните се на власт – фирмите добиваат тендери. Кога другите доаѓаат – истите фирми продолжуваат да работат. Се менуваат министрите, градоначалниците, директорите и партиските знамиња, но системот останува непроменет.

Тоа отвора многу поголемо прашање: дали во Македонија навистина постои тендерска конкуренција или постои затворен круг на компании кои функционираат независно од тоа кој е на власт?

Граѓаните веќе не ги интересира кој кого ќе обвини. Граѓаните сакаат одговор:

• Колку фирми реално добиваат најголем дел од јавните набавки?
• Колку конкуренти имале?
• Дали цените биле реални?
• Колку пати истите компании победувале?

Бидејќи ако денес СДСМ покажува дека фирмата работела со ВМРО, а ВМРО покажува дека истата фирма работела со СДСМ – тогаш можеби најголемата вест не е фирмата.

Најголемата вест е дека двете најголеми партии со години функционираат по ист шаблон – различна реторика, иста матрица.

И можеби токму затоа довербата во системот е на историски минимум – затоа што народот веќе не гледа борба против системот, туку борба кој ќе управува со истиот систем.