Doli me biçikletë. E gjetën pa jetë në një rrugë në Segovia. Viktor Kojote ishte 68 vjeç dhe, sipas të gjithëve që e njihnin, nuk kishte ndërmend të ndalej.

I lindur në Galici në vitin 1958, ai ishte një nga ata emra që „movida” spanjolle i prodhoi në fillim të viteve tetëdhjetë - një brez që doli nga diktatura dhe menjëherë filloi të luante më fort sesa priste dikush. Themeloi grupin Los Coyotes, i cili formalisht u shpërbë në vitin 1991, por ai kurrë nuk u tërhoq nga skena. Pikturonte, dizajnonte, bënte stripa, punonte projekte audiovizuale. Muzika për programin televiziv për fëmijë Xabarín Club - ajo ishte e tija.

„Mendoj se shumëllojshmëria e gjërave që bëj më dha gjerësi shikimi”, tha për qasjen e vet. Fjali që tingëllon modeste, e në të vërtetë është përshkrim i një karriere të tërë: një njeri që refuzoi të ishte vetëm një gjë në një industri që paguan më së miri kur je i parashikueshëm.

Shtëpia diskografike El Volcán e njoftoi ikjen e tij me një tekst që nuk mundohet të jetë dinjitoz: „Sot jeta është shumë më pak argëtuese dhe shumë më e shëmtuar. Sot jeta na dha një nga ato goditje që të lënë në shok.” E pastaj fjalia që thotë gjithçka: „Viktori ishte i gjallë, dhe gjithmonë ishte më i gjallë se të gjithë të tjerët. Kurrë nuk pushoi së hulumtuari, së krijuari, së bëri projektet e veta reale.”

Në fillim të këtij viti publikoi El propio, retrospektivë të karrierës solo. Për shtator kishte koncerte të caktuara në Saragosa dhe Ueska. Pra, nuk bëhet fjalë për një njeri që ngadalë tërhiqej dhe të cilin vdekja e zuri në fund të diçkaje. E zuri në mes.

Shkaku i vdekjes ende nuk është konfirmuar zyrtarisht.

Ballkani e njeh atë brez përmendsh - njerëz që luanin nëpër bodrume ndërsa sistemi shpërbëhej, e pastaj vazhduan të punonin edhe diçka tjetër sepse nga muzika nuk jetohet. Kojote është kujtues se ato biografi nuk janë të dështuara, por të gjera. Një njeri që dyzet vjet bëri gjithnjë diçka të re, dhe në fund doli me biçikletë.