Titujt bërtasin „ra qeveria në Ukrainë“, por e vërteta është më e qetë dhe më domethënëse: Volodimir Zelenski e ndryshoi qeverinë për të katërtën herë që nga fillimi i luftës, kurse kryeministrja Julija Sviridenko ikën - por jo në hendek, por në një post të ri.

Sviridenko u emërua kryeministre korrikun e kaluar, në moshën vetëm 39-vjeçare, pasi luajti një rol kyç në marrëveshjen për mineralet mes Ukrainës dhe SHBA-së. Tani, pas vetëm një viti, tërhiqet nga posti i kryeministres, kurse Zelenski i ka ofruar të drejtojë një „fushë të re, të rëndësishme“ në marrëdhëniet e Ukrainës me një partner kyç ndërkombëtar.

Zelenski tha se „Ukraina po e ndryshon strategjinë e saj politike“ dhe se çdo drejtim prioritar i jashtëm do të udhëhiqet nga një njeri me përvojë, i aftë të zbatojë marrëveshjet e arritura në nivelin më të lartë. Tingëllon strategjike. Por kur një qeveri rishpërndahet për të katërtën herë në më pak se katër vjet luftë, pyetja imponohet vetë - a është kjo shenjë përshtatjeje apo paqëndrueshmërie?

Propozimi për një kryeministër të ri ende nuk është paraqitur në parlamentin ukrainas, e as dihet kush do të jetë pasardhësi. Detajet për përbërjen e re dhe prioritetet priten në ditët në vijim.

Për Ballkanin, që i njeh mirë si luftërat ashtu edhe ndërrimet e shpeshta të pushtetit, kjo histori ka një shije të njohur. Kur një shtet është nën presion nga jashtë, zhvendosja e shpeshtë e njerëzve në poste mund të nënkuptojë si përpjekje për efikasitet, ashtu edhe përpjekje për të treguar lëvizje kur zgjidhjet e vërteta mungojnë. Cila nga të dyja është rasti në Kiev, do ta tregojë koha - por reforma me ndërrim emrash rrallë mjafton nëse problemet mbeten të njëjta.