Zjarri në Vizbegovë, në hapësirën e njërit prej objekteve të vjetra për riciklim metalesh në afërsi të Shkupit, ende është aktiv dhe nuk është vënë plotësisht nën kontroll. Sipas burimeve, zjarri është rezultat i një makine për bluarjen e hekurit që mori flakë - pajisje industriale që, e vënë nën ngarkesë jo standarde, lehtë bëhet burim incidenti.

Ekipet e brigadës zjarrfikëse të Shkupit punojnë bashkë me pronarët e objektit dhe punonjësit, me ndihmën e mekanizimit të rëndë dhe cisternave të ujit. Qendra e menaxhimit të krizës koordinon operacionet. Tym i dendur i zi u përhap nëpër disa lagje të Shkupit gjatë mëngjesit - tymi shihet nga Aerodromi, nga Kisela Voda, deri te komuna Karpoš.

Pasojat shëndetësore të kësaj invazioni tymi mbi ajrin nuk i llogarit askush me zë të lartë. Nivelet e PM2,5 dhe PM10 në një qytet që tashmë në dimër ka disa nga parametrat më të këqij në Evropë, rriten edhe më. Për astmatikët, për fëmijët, për të moshuarit - ky nuk është „thjesht zjarr në pronë industriale". Ky është një ditë më pak jetë për këdo që merr frymë në këtë ajër.

Pyetja që ende po shmanget me zë të lartë - pse pikërisht këto objekte industriale në Vizbegovë vazhdojnë të funksionojnë në një gjendje të tillë? Riciklimi i metaleve të vjetra është industri legjitime, por pa sisteme moderne kundër zjarrit dhe pa mbrojtje serioze të mjedisit, ajo ekziston vetëm si gjenerator rreziku. Dhe në momente si i sotmi, kjo nuk mund të fshihet.

Ajri i Shkupit nuk është „shërbim" që e paguajnë vetëm disa - është e mirë publike. Dhe çdo zjarr, çdo veprimtari pa mbikëqyrje, çdo „zonë industriale" që i ngjan më shumë kaosit të legalizuar - e shkatërron atë. Jo vetëm tani. Hap pas hapi dhe përgjithmonë.