Shteti sërish digjet në disa fronte njëkohësisht, ndërsa shifrat që publikon Qendra për menaxhimin e krizave ndryshojnë nga ora në orë - por jo edhe pamja nën to.

Në pasqyrën deri në orën 13:00 të 16 gushtit ishin regjistruar gjithsej nëntë zjarre në hapësirë të hapur: katër aktive, tre nën kontroll dhe dy të shuara. Në pasqyrën e mëngjesit të së njëjtës ditë gjendja ishte edhe më e rëndë - gjashtë zjarre aktive, një nën kontroll dhe plot 22 të shuara gjatë natës.

Ku digjet

Vatrat aktive janë në mbarë vendin: në komunën e Studeniçanit, mes fshatrave Morane, Vërtekicë dhe Ramni Gaber, digjet pyll i përzier. Në Makedonski Brod zjarri është te vendi Vidush, pranë fshatrave Dragov Doll dhe Llokvicë - vegjetacion i ulët, pyll me trung të ulët dhe shkurre. Në Veles dhe Zelenikovë zjarri te fshati S'lp u përhap drejt fshatrave Dobrino dhe Tisovicë, ku digjet edhe pyll cilësor lisi. Në Jegunovcë vija e zjarrit te fshatrat Kopancë dhe Tudencë mori drejtimin nga fshati shkupjan Bojanë. Në Krushevë digjet te fshatrat Borino dhe Zhitoshë.

Pra: Shkupi, Velesi, Tetova, Krusheva, Makedonski Brodi. Jo një zjarr që i shpëtoi kontrollit, por një hartë e tërë.

Vërzhale - atje ku toka nuk arrin

Një vatër e re u hap mbi fshatin Vërzhale në komunën e Zelenikovës. Drejtori i QMK-së, Muhamet Ali, pasdite ishte në terren bashkë me zëvendëskomandantin e brigadës zjarrfikëse të Qytetit të Shkupit, Erol Aliun. Janë angazhuar edhe dy automjete të specializuara të Drejtorisë për mbrojtje dhe shpëtim.

„Gjendjen e ndjek dhe e koordinoj drejtpërdrejt nga terreni, në bashkëpunim të ngushtë me të gjitha ekipet e angazhuara. Prioriteti ynë është ta vëmë zjarrin nën kontroll, ta lokalizojmë dhe të vazhdojmë me të gjitha kapacitetet e nevojshme deri në shuarjen e plotë të tij”, deklaroi Ali.

Problemi është terreni. Zjarri është në vend të paarritshëm që nuk mundëson lokalizim të plotë me ndërhyrje nga toka, prandaj për mëngjesin e nesërm ishte planifikuar edhe ndërhyrje ajrore - e cila varet nga kushtet e motit dhe nga gjendja në terren. Ekipet mbetën në terren tërë natën.

Këtu është pika ku historia përsëritet çdo verë: kur zjarri arrin në terren ku automjeti nuk hyn dot, opsioni i vetëm real është nga ajri. Ndërsa kapacitetet ajrore janë të kufizuara, ndahen mes disa vatrave dhe varen nga kushtet e motit.

Njëzet e dy zjarre të shuara për një natë është punë serioze dhe ekipet në terren e meritojnë atë shifër. Por 22 të shuara dhe gjashtë të reja mëngjesin e nesërm nuk është fitore - është një cikël në të cilin hyhet çdo gusht.

Pyetja që askush nuk e shtron me zë të lartë është pse çdo sezon nis me të njëjtën improvizim në vend të një plani të gatshëm: sa avionë dhe helikopterë janë operativë para fillimit të verës, e jo pasi të digjet pylli i parë?