Државата повторно гори на повеќе фронтови истовремено, а бројките што ги објавува Центарот за управување со кризи се менуваат од час во час – но не и сликата под нив.

Во пресекот до 13 часот на 16 август беа регистрирани вкупно девет пожари на отворен простор: четири активни, три под контрола и два изгаснати. Во утринскиот пресек истиот ден состојбата беше уште потешка – шест активни пожари, еден под контрола и дури 22 изгаснати во текот на ноќта.

Каде гори

Активните жаришта се низ цела земја: во Општина Студеничани, меѓу селата Моране, Вртекица и Рамни Габер, гори мешана шума. Во Македонски Брод огнот е кај местото Видуш, во близина на селата Драгов Дол и Локвица – ниска вегетација, нискостеблеста шума и грмушки. Во Велес и Зелениково пожарот кај селото С’лп се проширил кон селата Добрино и Тисовица, каде што гори и квалитетна дабова шума. Во Јегуновце огнената линија кај селата Копанце и Туденце тргна кон скопското село Бојане. Во Крушево гори кај селата Борино и Житоше.

Значи: Скопско, Велешко, Тетовско, Крушевско, Македонски Брод. Не еден пожар што избегал од контрола, туку цела карта.

Вржале – таму каде што копното не стигнува

Ново жариште се отвори над селото Вржале во Општина Зелениково. Директорот на ЦУК, Мухамет Али, попладнето беше на терен заедно со заменик-командантот на противпожарната бригада на Град Скопје, Ерол Алиу. Ангажирани се и две специјализирани возила на Дирекцијата за заштита и спасување.

„Состојбата ја следам и директно ја координирам од терен, во тесна соработка со сите ангажирани екипи. Наш приоритет е пожарот да го ставиме под контрола, да го локализираме и да продолжиме со сите потребни капацитети до негово целосно гаснење“, изјави Али.

Проблемот е теренот. Пожарот е на непристапно место што не овозможува целосна локализација со интервенција од земја, па за наредното утро беше планирана и воздушна интервенција – која зависи од временските услови и од состојбата на теренот. Екипите останаа на терен цела ноќ.

Тука е точката во која приказната се повторува секое лето: кога огнот ќе стигне до терен каде што возило не може да влезе, единствената реална опција е од воздух. А воздушните капацитети се ограничени, се делат меѓу неколку жаришта и зависат од временски услови.

Дваесет и два изгаснати пожари за една ноќ е сериозна работа и екипите на терен ја заслужуваат таа бројка. Но 22 изгаснати и шест нови следното утро не е победа – тоа е тркалезен циклус во кој се влегува секој август.

Прашањето што никој не го поставува гласно е зошто секоја сезона започнува со истата импровизација наместо со подготвен план: колку авиони и хеликоптери се оперативни пред почетокот на летото, а не откако ќе изгори првата шума?