Ateşkes bir ay sürdü. Hepsi bu. Sonra her şey yeniden tanıdık sarmala girdi: saldırı, kayıplar, intikam, yeni tırmanma. Bu kez ABD İran'ı vurdu; bir İran saldırısı Ürdün'de iki Amerikan askerini öldürmüştü.

ABD komutanlığı Centcom, hava operasyonlarının Başkan Donald Trump'ın emriyle cumartesi günü ABD doğu saatiyle 18.00'de başladığını açıkladı. Askeri komutanlığa göre hedef ikiliydi - Hürmüz Boğazı boyunca „İran'ın ticari deniz trafiğini tehdit etme kapasitesini daha da azaltmak“ ve Ürdün'deki saldırı için İran Devrim Muhafızları'nı hızla cezalandırmak.

Hürmüz Boğazı tesadüfen anılmıyor. Dünya petrolünün önemli bir bölümü bu dar geçitten geçiyor ve oradaki her tırmanma anında küresel piyasalarda hissediliyor. Büyük oyuncular orada karşı karşıya geldiğinde, sonuçlar uzağa gider - Basra Körfezi'nden çok daha uzağa.

İran devlet medyası, Amerikan güçlerinin güney İran'daki Sirik yakınlarında vurduğunu, şimdilik bildirilen bir kayıp ya da hasar olmadan aktardı. Dini lider Ayetullah Mojtaba Hamnei, yeni bir tırmanma deneyen Amerikan düşmanı için „soylu İran halkının ve Direniş Cephesi'nin unutulmaz dersler hazırladığını“ ilan etti.

Şiddet, geçen hafta bir aylık ateşkes anlaşmasının çökmesinin ardından geliyor. Çatışmanın şubat sonunda başlamasından bu yana, hayatını kaybeden Amerikan askerlerinin sayısı 16'ya çıktı, 420'den fazlası yaralandı. İran Devrim Muhafızları, Kuveyt ve Bahreyn dahil bölgedeki Amerikan mevzilerine yönelik saldırıların sorumluluğunu üstlendi.

Her taraf ölülerini sayıyor, her taraf intikam yemini ediyor, ateşkes ise yalnızca nefes almak için bir mola olduğunu gösterdi. Balkanlar bu mantığı çok iyi bilir - her darbenin bir öncekine „yanıt“ olduğu ve kimsenin ilk kimin vurduğunu hatırlamadığı mantığı. Soru şu: hâlâ bir çıkış arayan var mı, yoksa herkes sadece sıradaki darbeyi kimin vuracağını mı bekliyor?