Sosyal yardım, hiçbir şeyi olmayanlar için vardır. Ama devlet denetimi, bunun bir bölümünün yıllarca temel yasal koşulu bile karşılamayanlara da gittiğini ortaya çıkarıyor - ve faturayı her zamanki gibi bütçe ödüyor. Devlet Sayıştayı, yalnızca 2024 yılında dayanaksız ödenen yaklaşık 236.000 euro tespit etti.

Bu rakamın arkasındaki sayılar, kendisiyle konuşmayan bir sistemi anlatıyor. 235 kişi aynı anda hem emekli maaşı hem sosyal yardım aldı. On bir kişi, yaş koşulunu karşılamadan yaşlılık yardımı aldı - 52.000 euroluk zarar. On iki kişi, işsizlik ödeneğine hak kazanmış olmalarına rağmen garantili asgari geliri almayı sürdürdü, sistem bunu hiç fark etmeden.

Ölçek büyük. 2024'te sosyal nakit yardımlar için yaklaşık 113.666 yararlanıcıya yaklaşık 10 milyar denar (162 milyon euro) harcandı - Sosyal Politika Bakanlığı bütçesinin yüzde 15'i. Bu yığın içinde denetim, sahadan çok kâğıt üzerindeydi: yapılmayan ev ziyaretleri, düzensiz yıllık hak incelemeleri ve - her şeyi anlatan bir ayrıntı - yurttaşların hassas verilerini içeren dosyaların karton kutularda ve koridorlarda saklanması.

Sayıştay, ödemelerin ve geri tahsilatların sistematik biçimde izlenmediği, bakanlık ile sosyal hizmet merkezleri arasında eşgüdüm bulunmadığı sonucuna varıyor. Başka bir deyişle, biri hak etmediği bir şeyi aldığında, bunu yakalayacak bir mekanizma genelde yok, geri almak ise iyice yok.

Burada ağırbaşlılık gerekir. Bu, her sosyal yardım alanının yalan söylediği anlamına gelmez - büyük çoğunluk hayatta kalmak için gerçekten ona muhtaç. Sorun yoksullar değil, hak sahibini hak sahibi olmayandan ayırt edemeyen devlettir. Ve gitmemesi gereken yerde kaybolan her euro, gerçekten hiçbir şeyi olmayan için bir euro eksik demektir.