Yıllardır Üsküp'ün siluetini belirleyen inşaat hamlesi - her köşede vinçler, yerde çukurlar, toz - yavaşlıyor gibi görünüyor. Nisanda, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 38 daha az inşaat izni verildi; bunu Devlet İstatistik Kurumu'nun verileri gösteriyor.

Rakamlar somut: bir yıl öncesine göre çok daha az olan 291 izin. Bu projelerin öngörülen değeri yaklaşık 4,58 milyar denara, yani 74,4 milyon euroya düştü - yıllık bazda tam yüzde 41,8'lik bir düşüş. Verilen izinlerle 722 yeni konut inşa edilecek, en çoğu Üsküp bölgesinde (261).

Yapı da kimin inşa ettiğine dair bir şey söylüyor. Yüksek yapı, 208 izinle hâlâ baskın; yenilemeler ise en çok düşeni oldu. Bireysel yatırımcılar projelerin üçte ikisini sundu, ama işletmeler, daha az projeyle olsa da, toplam değerin yarısından fazlasını taşıyor.

Bu, sıradan yurttaş için ne anlama geliyor? Nereden baktığına bağlı. Penceresinin altındaki şantiyenin tozu ve gürültüsünde boğulan için yavaşlama bir rahatlamadır. Uygun fiyata konut bekleyen için ise daha az inşaat genelde daha yüksek fiyat demektir - daha küçük arz, aynı ya da daha büyük talep. Ve bütün olarak ekonomi için inşaat, yavaşladığında tüm zincir boyunca - işçilerden malzeme dükkânlarına kadar - hissedilen motorlardan biridir.

Rakam tek başına ne iyi ne kötüdür - bir sinyaldir. Soru şu: yavaşlama, aşırı ısınmış bir pazarın sağlıklı bir soğuması mı, yoksa şimdiye dek betona akan paranın başka bir çıkış aramaya başladığının ilk işareti mi?