„Asturias Prensesi” Ödülleri en prestijli İspanyol ödüllerinden biri - Kral Felipe VI, Kraliçe Letizia ve Prenses Leonor Oviedo'daki „Campoamor” tiyatrosunun ön sırasında otururken, dünya izliyor. Ve prestijin ve tacın dokunuşunun olduğu yerde, o dokunuşu satmayı bilenler de ortaya çıkar. O dokunuş var olmasa bile.

Ödüllerin organizatörleri, tatsız bir hassasiyetle hazırlanmış bir dolandırıcılığı ortaya çıkardı. Biri kendini Kraliyet Sarayı olarak tanıtıyor ve eski konuklara WhatsApp üzerinden, sözde kralın kabine şefi Camilo Villarino'dan gelen mesajlarla yazıyordu. Mesaj kısa ve pohpohlayıcıydı: Felipe VI sizinle iletişime geçmek istiyor.

Ardından sahte PDF belgeleriyle e-postalar geldi, son ayrıntısına kadar özenilmiş - Vakfın resmi mavi rengi, logo, grafik. Onları gören herkes gerçek bir kurumsal belge tuttuğuna inanırdı. Ve belge, dört düzeyde „konukseverlik ve sponsorluk” sunuyordu, dolandırıcılığın kime yönelik olduğunu anlatan fiyatlarla.

„Platinum” adlı en pahalı paket 1,8 milyon euroya mal oluyordu - „azami görünürlüğe” sahip koltuklar için. „Gold” 1,4 milyona gidiyordu, „yüksek ilişkisel kapasiteye” sahip özneler için düşünülmüştü. „Silver” 920.000 euroya satılıyordu. Ve en yükseği, „Kraliyet Masası”, sabit bir fiyata sahip değildi - yalnızca kraliyet ailesine yakınlık ve özel bir kabul vaadi. Fiyat olmadığında, fiyatı alıcının açgözlülüğü belirler demektir.

Ödemeler, izlenemeyen ön ödemeli telefonlar üzerinden yapılıyordu. Vakıf, tören düzenlemek için asla para istemediğini ve yalnızca hamiler ve sübvansiyonlarla finanse edildiğini kamuoyuna açıklamak zorunda kaldı. Hiç yapmadığı bir şeye karşı kendini savunmak zorunda kaldı.

İşte o paketlerin herhangi birinden daha değerli olan ders. Dolandırıcılık insanlar aptal olduğu için işe yaramaz - statü satılık olduğu için işe yarar, ve iktidara yakınlık satın almak isteyenler soru sormamaya hazırdır. Biri telefonu açıp kontrol etmeden önce kaç zengin insan o e-postaya tıkladı? İşte Vakfın açıklamayacağı sayı bu.