Kuzey İrlanda yanıyor - kelimenin tam anlamıyla. Kuzey Belfast'ta, Sudanlı 30 yaşında bir adamın suçlandığı bıçaklı bir saldırının ardından, maskeli güruhlar gece boyunca şehrin birçok yerinde evleri, otobüsleri, arabaları ve barikatları ateşe verdi. Sosyal medyadaki görüntüler alevler içindeki evleri ve sokaklarda yol açmaya çalışan ambulanslarla itfaiyecileri gösteriyor.

Tetikleyen olay gerçek ve korkunç: pazartesi akşamı kırklı yaşlarındaki bir adam bıçakla saldırıya uğradı - bir tanık, saldırganın kanlar içindeki adamı yere bastırıp tekrar saldırdığı sahneyi, yoldan geçenler ve polis müdahale edene kadar kaydetti. Mağdur kritik durumda, bir gözü hasarlı, sırtında ve yüzünde ağır yaralar var. Başbakan Keir Starmer saldırıyı „korkunç" olarak nitelendirdi, polis ise şimdilik terörle ilgili bir kanıt bulunmadığını açıkladı.

Şubat 2023'te Paris'ten Dublin'e uçan ve oradan Kuzey İrlanda'ya giren şüpheli, iltica başvurusunda bulundu ve Birleşik Krallık'ta 2028'e kadar oturum izni aldı. Cinayete teşebbüs, kamuya açık yerde kesici alet taşıma ve ölümle tehdit suçlamalarıyla yargılanıyor; çarşamba günü mahkemeye çıkıyor.

Ama saldırının ardından yaşananlar başlı başına bir hikâye. Olaylar, protestocuların iki arabayı ateşe verdiği komşu Newtownabbey'e ve Kilkeel'e yayıldı; İngiltere, Galler ve İskoçya genelinde de protestolar kaydedildi. Başbakan Michelle O'Neill açık konuştu: maskeli gruplar „aileleri evlerini ateşe vererek yerlerinden etti" - „katıksız vandalizm" sahneleri.

İşte meselenin özü burada: bir adamın bir suçu, ve yanıtı saldırıyla hiçbir ilgisi olmayan insanların evlerini yakmak. Başkasının evi yanarken tam olarak kim korunuyor? Böyle bir saldırının ardından öfke anlaşılır - ama meşalelerle gelen bir güruh adalet değil, ikinci bir suçtur - bu kez masum insanlara karşı. Bunu, kolektif suçluluğun evleri nasıl ateşe verdiğini görmüş her Balkanlı bilir. Nasıl bittiğini gördük.