Bazen en büyük kraliyet aşk hikayeleri en sıradan yerde başlar - bir havaalanında. Noor ile Ürdün Kralı Hüseyin'in hikayesi de böyle başladı; neredeyse yarım yüzyıl sonra bugün bile görkemiyle değil, sadeliğiyle hatırlanan o düğünlerden biri.

1951'de Washington'da Lisa Necip Halaby olarak Suriye, İskoç, İngiliz ve İsveç kökeniyle dünyaya gelen kadın, Amman'a taşınıp bir Arap havayolu şirketinde çalışmaya başlamadan önce Princeton'da mimarlık okudu. Kralı ilk kez 1976'da bir havaalanında fotoğrafladı. „Kraliçe Aliya" Uluslararası Havalimanı'nın açılışında tanıştılar, dostluk aşka dönüştü ve 13 Mayıs 1978'de Hüseyin ona evlenme teklif etti. Tam bir ay sonra evlendiler. İslam'ı kabul etti ve Noor el-Hüseyin - „Hüseyin'in ışığı" - adını aldı.

Düğün için Noor, başlangıçta daha rahat, bohem bir stil hayal etmiş olsa da, sade ipek bir Dior elbise giydi - beyaz, büzgülü kollu ve kuyruksuz. Saçını çiçekten bir taç ve sade, ince bir duvakla, yarı toplu doğal bir stilde bağladı. En ilginç ayrıntı ayakkabılardı: Hüseyin'den beş santimetre daha uzun olduğu için topuklular söz konusu değildi, bu yüzden Beyrutlu bir ayakkabıcı ona ancak düğün sabahı ulaşan düz ayakkabılar yaptı.

Zahran Sarayı'ndaki törenin kendisi yalnızca beş dakika sürdü. Müslüman geleneğine göre, Noor hazır bulunan tek kadındı; tanıklar ise Hüseyin'in iki kardeşi ve onun babasıydı. Prenses unvanı almadı - doğrudan kraliçe oldu, bir Arap milletinin ilk Amerikalı kraliçesi. Töreni 500'den fazla davetli için bir resepsiyon izledi. Evlilik, Hüseyin'in 1999'da kanserden ölümüne kadar sürdü ve dört çocuk doğurdu. Muhafazakâr bir toplumun şüpheciliğini, yıllarca süren bir bağlılıkla yavaş yavaş aştı - kraliyet evliliklerinin bile bazen sıradan bir aşk olarak başladığının ve ancak zamanla kendini kanıtladığının bir kanıtı.