Понекогаш најголемите кралски љубовни приказни почнуваат на најобично место – на аеродром. Така почна и приказната за Нур и кралот Хусеин од Јордан, една од оние венчавки што и денес, скоро половина век подоцна, се памети по својата едноставност, не по раскошот.

Родена како Лиса Наџиб Халаби во Вашингтон во 1951, со потекло сириско, шкотско, англиско и шведско, таа студирала архитектура на Принстон пред да се пресели во Аман и да работи за арапска авиокомпанија. Кралот првпат го сликала на аеродром во 1976. Се запознале на отворањето на меѓународниот аеродром „Кралица Алија”, пријателството прераснало во љубов, а на 13 мај 1978 Хусеин ја запросил. Точно еден месец подоцна се венчале. Таа примила ислам и го зела името Нур ал-Хусеин – „светлината на Хусеин”.

За венчавката, Нур носела едноставен свилен фустан од Dior – бел, со набрани ракави и без шлеп – иако таа првично сонувала за поопуштен, бохемски стил. Косата ја врзала во полусобран природен стил, со венец од цвеќе и едноставен тенок вел. Најинтересен детаљ беа чевлите: бидејќи била пет сантиметри повисока од Хусеин, потпетиците биле невозможни, па еден обувар од Бејрут ѝ направил рамни чевли што стигнале дури утрото на свадбата.

Самата церемонија во палатата Захран траела само пет минути. По муслиманска традиција, Нур била единствената жена присутна, а сведоци биле двајцата браќа на Хусеин и нејзиниот татко. Не добила титула принцеза – станала директно кралица, прва Американка кралица на арапска нација. По обредот следувал прием за над 500 гости. Бракот траел до смртта на Хусеин од рак во 1999 и родил четири деца. Скептицизмот на конзервативното општество таа го победила бавно, со години посветеност – доказ дека и кралските бракови понекогаш почнуваат како обична љубов и се докажуваат дури со време.