Kafasında çöp kovasıyla dolaşan, kendini "kozmik savaşçı" olarak tanıtan bir adam, Nigel Farage için en büyük sorun haline geldi - hem de şaka olarak değil, işe yarayan bir siyasi taktik olarak. Adı Count Binface ve maskenin ardında BBC'nin bir komedi senaristi, Jonathan David Harvey duruyor.

Hikâye, Reform UK lideri Farage'ın yeniden aday olmak için Clacton'daki koltuğundan istifa etmesiyle başlıyor - beyan edilmeyen bağışlarla ilgili tartışmaya seçmenlerin karar vermesi gerektiğini, parlamentonun etik komisyonunun değil, savunarak. Söz konusu olan bir kripto milyonerden gelen 5 milyon pound ile personel ve güvenlik için sağlanan finansman. Büyük partiler bu "ayarlanmış" ara seçimden çekilince, Binface sahneye çıktı.

Programı bilerek absürt: şarkıcı Adele'in devletleştirilmesi ve bir kruvasanın fiyatının bir pounda sabitlenmesi. Ama mizahın ardında bir nokta var. "Farage halkı elite karşı istediğini söylüyor. Peki, buyursun. Beni rahat bırakın", dedi Binface. Hiciv, doğrudan eleştirinin ulaşamadığı yere vuruyor - alayla.

Etki öyle bir düzeyde ki Farage'a yakın gazeteler bile bunu görmezden gelemedi. Onlardan biri şu başlığı attı: "Seçmenler sana bağırınca kötü. Sana gülünce, işin bitti." Ve bu hikâyenin tüm hikmeti burada - siyasetçiler saldırıya karşı kendilerini savunmayı bilir, ama alaya karşı pek azı başarıyla savunur. Britanya'nın bu tür eksantrik adaylara dair uzun bir geleneği var ve Binface yalnızca onun en yeni varisi. Asıl soru şu: neden bizde, Balkanlar'da hiciv siyasete bu kadar nadir giriyor - belki de bizde gerçeklik zaten yeterince absürt olduğu için.