Görüntüler her polis açıklamasından hızlı yayıldı. Bir genç, kafasına yediği tekmeyle asfalta düşüyor, kıpırdamıyor, grup ise tahta sopa sırtında kırılana kadar dövmeye devam ediyor. Olay gece saat 2:30 sularında, Gostivar'daki „Borçe Yovanoski“ sokağında yaşandı. Şikâyet Gostivar polis merkezine daha sonra, 2 Ağustos saat 22:20'de ulaştı; 22 yaşındaki A.V., kendisinin ve arkadaşı L.E.'nin üç kimliği belirsiz erkek tarafından sert ve tahta cisimlerle saldırıya uğradığını söyledi.

Artık bakanlığın elinde isimler var. Gostivarlı iki çocuk ifadeye çağrıldı ve savcı talimatıyla seyahat belgelerine el konuldu. Üçüncü kişi Üsküplü V.D. (20); onun için Üsküp emniyetine yazı gönderildi. Dosya tümüyle belgelendikten sonra, bakanlığın açıklamasına göre, şüpheliler hızlandırılmış usulle soruşturma hâkimi karşısına çıkarılacak.

Demek ki kurumlar yapabiliyor. Tam belgelendirme, nöbetçi savcıyla koordinasyon, bir günde. Tüm ülke izlerken.

Kimsenin sormadığı soru

Saldırı sabaha karşı 2:30'da oldu. Şikâyet aynı akşam saat 22:20'de kaydedildi - yaklaşık yirmi saat sonra. Polis, görüntüler zaten sosyal ağlarda dolaşıp tepki seline yol açtıktan sonra „önlem ve faaliyetler“ aldı. Bu kronoloji tek başına önceliklere dair bir şey söylüyor: olaydan teşhise kadar zaman geçiyor, ama viral olmaktan bakanlık açıklamasına kadar saatler geçiyor.

Mesele polisin harekete geçip geçmediği değil. Geçti. Mesele onu neyin harekete geçirdiği. Yanıt, şikâyetin kendisi değil de kamuoyu baskısıysa, yakınında kamera olmadan saldırıya uğrayan herkesin kendi dosyasının nerede kaldığını sormaya hakkı var.

Üç şüpheliden ikisi çocuk. Bu bir dipnot ayrıntısı değil - ergenlerin, hareketsiz yatan bir insanı dövmeye devam etmeyi normal saydığı ve etraflarındaki telefonları hiç düşünmediği bir şehrin hâline dair bir veri. Mahkeme onlar için ayrı usul işletecek. Onları yetiştiren ortamın sorumluluğunu ise hiçbir mahkeme taşımıyor.