Снимката се прошири побрзо од секое полициско соопштение. Момче паѓа на асфалт откако е удрено со клоца во глава, не се помрднува, а групата продолжува да го тепа со дрвена прачка додека прачката не се скрши од неговиот грб. Сцената се случила ноќта, околу 2:30 часот, на улицата „Борче Јованоски“ во Гостивар. Пријавата дошла во ОВР Гостивар подоцна, на 2 август во 22:20 часот, кога 22-годишниот А.В. кажал дека тој и неговиот пријател Л.Е. биле нападнати од три непознати машки лица со тврди и дрвени предмети.

Сега МВР има имена. Двајца малолетници од Гостивар се повикани на службен разговор и, по наредба на јавен обвинител, им се одземени патните исправи. Третото лице е В.Д. (20) од Скопје, за кого е испратена телеграма до СВР Скопје. По целосното документирање на случајот, соопштува МВР, лицата ќе бидат изведени пред судија на претходна постапка по брза постапка.

Значи, институциите можат. По целосно документирање, во координација со дежурен обвинител, за еден ден. Кога го гледа цела држава.

Прашањето што никој не го поставува

Нападот се случил во 2:30 наутро. Пријавата е евидентирана истата вечер, во 22:20 – речиси дваесет часа подоцна. Полицијата „презела мерки и активности“ откако снимката веќе циркулирала по мрежите и предизвикала лавина реакции. Тоа е хронологија што сама по себе кажува нешто за приоритетите: од инцидент до идентификација минува време, но од виралност до соопштение на МВР минуваат часови.

Не станува збор за тоа дали полицијата постапила. Постапила. Станува збор за тоа што ја активирало. Ако одговорот е притисокот на јавноста, а не самата пријава, тогаш секој што бил нападнат без камера околу себе има основа да се запраша каде му е случајот.

Двајца од тројцата осомничени се малолетници. Тоа не е детал за фуснота – тоа е податок за состојбата во градот каде тинејџери сметаат дека е нормално да продолжат да удираат човек кој веќе лежи неподвижен, и притоа да не размислуваат дека околу нив има телефони. Судот ќе одлучува за нив по посебна постапка. Одговорноста за средината која ги произведе не ја носи ниту еден суд.