Aynı ölçüm noktasından, art arda iki gün alınmış iki su numunesi. İki farklı kurum. İki zıt sonuç.

Pazartesi alınan ve Üsküp Halk Sağlığı Enstitüsü tarafından incelenen numune, suyun İçme Suyu Yönetmeliği'nde belirlenen koşulları karşılamadığını gösterdi. Salı alınan ve Veles Halk Sağlığı Merkezi tarafından incelenen numune ise, aynı yönetmeliğe göre suyun koşulları karşıladığını gösterdi.

Bunun üzerine „Boşava” kamu işletmesi ve Demir Kapiya'daki yerel yönetim tam bir yasak getirdi: şehir şebekesindeki su içilemez, yemek hazırlamada da kullanılamaz. Yasak, pazartesiye planlanan süper analizin kesin sonuçları gelene dek geçerli.

Karar doğru - ve tam da bu yüzden endişe verici

İki ölçüm birbirini tutmuyorsa, yasak tek makul adımdır. Binlerce insanın içtiği suyun uygun olup olmadığı kimsenin şansa bırakabileceği bir soru değil. Bu anlamda kamu işletmesi yapması gerekeni yaptı.

Ama durumun kendisi, Demir Kapiya'dan daha büyük bir soru taşıyor. İki akredite halk sağlığı merkezi, aynı çeşmeden bir gün arayla zıt sonuçlar alıyorsa, zincirdeki bir şey - numune alımı, taşıma, yöntem, şebekenin kendisi - öngörülebilir biçimde çalışmıyor demektir.

Üç yanıttan biri doğru olmak zorunda

Ya su pazartesi kötüydü ve salıya kadar kendiliğinden temizlendi. Ya iki sonuçtan biri yanlış. Ya da su kalitesi günden güne o kadar dalgalanıyor ki tek bir ölçüm hiçbir anlam taşımıyor.

Üç ihtimalin her biri farklı bir çözüm gerektiriyor ve hiçbiri iyi haber değil.

Atlanamayacak bağlam

Bu yasak, Gostivar'da yirmi iki gün boyunca dışkıyla kirlenmiş suyun aktığı ve 5.000'den fazla insanın sağlık sorunu yaşadığı krizin nihayet sona erdiği haftaya denk geliyor.

Demir Kapiya, Gostivar değil ve iki hikâyeyi tek bir hikâyede birleştirmek için bir neden yok. Fark önemli: burada yasak, biri hastalanmadan önce geldi, üç hafta sonra değil. Tepki veren bir sistemle özür dileyen bir sistem arasındaki fark budur.

Pazartesiye kadar sakinler suyu kaynatıyor. Ve en baştan bilmeleri gereken bir konuda üçüncü bir görüş bekliyorlar.