Franco Baresi, uzun süren bir hastalığın ardından 66 yaşında hayatını kaybetti. Tüm kariyerini geçirdiği kulüp Milan, İtalyan futbolunun aylardır korkuyla beklediği haberi doğruladı.

Baresi kaptandı, savunmacıydı ve bugünün futbolunda neredeyse hiç kalmamış bir şeydi - yirmi üç yıl tek bir kulüp için oynayan bir adam. 719 resmî maç. Serie A'da altı şampiyonluk, üç Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası, 1982'de İtalya ile dünya şampiyonluğu. Yedi kez Ballon d'Or'a aday gösterildi. Milan onun altı numaralı formasını emekliye ayırdı; bir kulübün verebileceği en yüksek ve en sessiz onur.

Onu ayıran şey rakamlar değil, oynayış biçimi. Baresi, savunmanın hâlâ bir zanaat olduğu, tabloda taktiksel bir kalem olmadığı bir dönemde savunmanın merkeziydi. Napoli yıllarında ona karşı oynayan Diego Maradona, onu tanıdığı en iyi savunmacı olarak nitelendirdi. Bir maçtan sonra formasını istedi ve bunun ömür boyu saklayacağı bir hatıra olduğunu söyledi. Maradona birinin formasını istiyorsa, bu hiçbir ödülün yerini tutamayacağı bir değerlendirmedir.

Özel hayatında Baresi neredeyse görünmezdi. 1984'te takımla Toskana'da kamptayken bir restoranda, o dönem garson olan Maura Lari ile tanıştı. Birlikte kaldılar. İki oğul evlat edindiler, Edoardo ve Gianandrea - biri finansta, diğeri sanatta çalışıyor, hiçbiri futbola girmedi. O aile hiçbir zaman manşetlere satılmadı.

Son kamusal görünümü şubatta, Milano ve Cortina'daki Kış Olimpiyatları'nın açılışındaydı; olimpiyat meşalesini Beppe Bergomi ile birlikte taşıdı. Birçok kişi o zaman ne kadar zayıf göründüğünü fark etti. Kimse bunu yüksek sesle söylemek istemedi.

Cenaze töreni 4 Ağustos saat on birde Milano'daki Sant'Ambrogio Bazilikası'nda düzenlenecek; ayin, alanın elverdiği ölçüde halka açık olacak. Taziyeler Real Madrid, Barcelona, Athletic Bilbao ile Sergio Ramos, Fabio Cannavaro ve Fabio Capello'dan geldi.

Adriyatik'in bu yakasında Baresi, doksanlarda tüm bölgenin İtalyan televizyonundan izlediği kuşağa ait - Serie A'nın Balkanlarda en çok izlenen lig olduğu ve çocukların bahçede kimin Milan olacağı üzerine tartıştığı yıllara. O, kimsenin karşısına çıkmak istemediği altı numaraydı, çünkü ona karşı oynamak fazlasıyla zordu. Futbolun transfer bedelleriyle değil, insanlarla hatırlandığı dönemden bir bölüm daha kapanıyor.