Yıllarca duş kabini banyoda en son, bütçeden artakalanla çözülen şeydi. Artık öyle değil. Tasarımcılar bu yıl duşu mekânın ana noktası olarak ele alıyor ve farkı, fotoğrafta görünmeyen şeyler yaratıyor - su nereye gidiyor, ışık nasıl düşüyor, oturacak bir yer var mı.

Mekânı kapatan kaplamalar. Büyük ebatlı fayanslar ya da çok ince derzli olanlar, görsel süreklilik ve anında bir düzen hissi veriyor. Daha az çizgi, daha sakin bir banyo demek. Bu sezon sıcak yüzeyler önde: taş, traverten ve ahşap etkisi; kum, greige ve kırık beyaz tonlarında, parlaklık yerine yumuşak dokuyla.

Işık işin yarısı. Pahalı banyo mermerinden değil, içinde kimsenin kötü görünmemesinden anlaşılır. Bu, gölgesiz ve parlamasız ışık demek - yumuşak genel aydınlatma, duş bölgesinde ayrı aydınlatmayla ve nişlerle raflarda dolaylı ışıkla birleşmiş. Sıcak ton ve istisnasız, nemli hacimler için üretilmiş armatürler.

Harekete izin veren ölçüler. En küçük konforlu kabin 70'e 70 santimetre, ama bu bir alt sınır, hedef değil. Aslında parasını ödediğiniz şey ergonomi. Duşu iki kişi kullanıyorsa, mekân iki kişinin çarpışmadan hareket etmesine izin vermeli - çift armatür trendi de buradan geliyor: termostatik vanalarla herkesin kendi ayarı olur ve kimse başkasınınkini çevirmez.

Ana unsur olarak duş başlığı. Büyük başlık daha iyi kapsama sağlıyor, montaj yüksekliği ise zeminden iki ile iki yirmi metre arasında. Tavan modelleri ve ikinci bir şelale başlık da ortaya çıkıyor, ama hepsinden değerli tavsiye daha yere basan cinsten: kireçten kolay temizlensin ve paslanmasın, çünkü güzel bir banyo ile üç yıl sonraki güzel bir banyo arasındaki fark budur.

Paravan - görünmez ya da süs. Burada eşit derecede iyi iki ekol var. Birincisi, içerideki malzemelere bakışı kesmesin diye, diskret aksesuarlı çerçevesiz cam. İkincisi tam tersi: karakterli paravanlar, dokulu veya füme camla, siyah, pirinç ya da bronz yüzeyle, doğramayı andıran bölmeli. İşe yaramayan şey ise arada kalan bir şey.

Oturak ve gömme depolama. Duştaki oturak, sahip olana kadar yokluğunu hissetmediğiniz bir parça. En uygun yükseklik 45 ile 48 santimetre. Depolama, doğrudan su akışından uzağa konumlandırılmış, rahat yükseklikteki nişlerle çözülür; efekt istiyorsanız arkadan aydınlatmayla. Hazır metal nişler, yerinde doğaçlamaya göre su yalıtımı açısından daha güvenlidir.

Duş teknesi mi, kesintisiz zemin mi? Burada estetik güvenlikle çarpışır ve güvenlik kazanmak zorundadır. Gidere doğru eğim yaklaşık yüzde 1,5-2 olmalı, lineer süzgeçler duvar boyunca alanı zarifçe çözer, çıplak ayakla yürünen zemin ise uygun kaymazlık sınıfı ister - DIN 51097 standardına göre C sınıfı en yüksek dirençtir.

Fotoğraflanmayan şeyler. En pahalı ayrıntılar tam da görünmeyenler: nemi çeken havalandırma, sessiz armatür, iyi yalıtılmış doğrama, çabuk kuruyan tekstil. Sonra havlu ısıtıcısı ya da duşun yanındaki yerden ısıtma geliyor. Ve su faturasına bakan herkes için değerli bir veri - akış kısıtlayıcıları suyu dakikada yaklaşık 9-9,5 litrede tutuyor ve duşun altında fark neredeyse hissedilmiyor.

Bütün listeden tek bir şey çıkarılacaksa, o da bu on adımın hiçbirinin en pahalı malzemeyi gerektirmediğidir. Gerektirdiği şey, ilk fayans döşenmeden önce alınan kararlar: ışık nereye gidiyor, su nereye gidiyor, mekânı kim kullanacak. Tadilat on beş yılda bir yapılır, içindeki hatalar ise her sabah yaşanır.