Gyorçe Petrov Belediyesi, yedi belediye ilkokulunun tamamının çatısına fotovoltaik sistemler kuracak. Proje kamu-özel ortaklığı yoluyla hayata geçiriliyor ve Belediye Başkanı Aleksandar Stoykoski'nin deyimiyle Makedonya'da türünün ilk örneği.

Anlaşmanın kilit noktası: belediye kendi parasıyla girmiyor. Proje, belediye bütçesine ek mali yük getirmeden gerçekleştiriliyor ve Gyorçe Petrov, elektrik üretiminden elde edilen gelirin yüzde 18'ini alacak.

Yüzde on sekiz - bu paylaşım kimin işine yarıyor?

Dikkati hak eden kısım bu ve bültenlerde yalnızca olumlu bir rakam olarak geçiyor. Belediye, yurttaşların parasıyla inşa edilmiş yedi kamu binasının çatısını sağlıyor ve karşılığında gelirin beşte birinden biraz azını alıyor. Özel ortak riski ve yatırımı üstleniyor ve geri kalanını elinde tutuyor.

Yüzde 18 iyi bir anlaşma mı? Yanıt, bugüne dek açıklanmamış şeylere bağlı: imtiyaz kaç yıl sürüyor, okulların kendi tükettiği elektriği kim ödüyor, sözleşme sona erdiğinde ekipmana ne oluyor. Bu veriler olmadan yüzde, yalnızca bir yüzdedir.

Stoykoski modeli şöyle savunuyor: „Bu projeyle okulların çatılarını işlevsel hâle getiriyor, temiz ve yenilenebilir enerji üretiyor, daha sürdürülebilir ve enerji açısından daha verimli okullar yaratıyor, yurttaşların çıkarına projelere yeniden yatırılacak yeni bir gelir kaynağı sağlıyoruz."

Fikir iyi. Üsküp güneşi altında boş duran kamu binalarının çatıları apaçık bir kaynak ve okullar bunun için ideal - elektriği tam da panellerin en çok ürettiği saatlerde tüketiyorlar. Model işlerse başka belediyeler de kopyalayacak; pilot projenin bütün amacı da bu.

Ama bir belediye tek bir görev süresinden uzun sürecek bir sözleşme imzalıyorsa, tüm belgeler imzadan sonra değil, önce kamuya açık olmalı. Bu, bu projeye yöneltilmiş bir şüphe değil - her kamu-özel ortaklığı için geçerli asgari standart.