Општина Ѓорче Петров ќе постави фотоволтаични системи на покривите на сите седум општински основни училишта. Проектот се реализира преку јавно-приватно партнерство и, како што вели градоначалникот Александар Стојкоски, е прв од ваков вид во Македонија.

Клучниот дел од аранжманот: општината не влегува со сопствени пари. Проектот се реализира без дополнителен финансиски товар за општинскиот буџет, а Ѓорче Петров ќе остварува 18 отсто од приходите генерирани од производството на електрична енергија.

Осумнаесет отсто – за кого е добра оваа поделба?

Ова е делот што заслужува внимание, а во соопштенијата е спомнат само како позитивна бројка. Општината обезбедува покриви на седум јавни објекти, изградени со пари на граѓаните, и за возврат добива речиси една петтина од приходот. Приватниот партнер го носи ризикот и инвестицијата и задржува остатокот.

Дали 18 отсто е добар договор? Одговорот зависи од работи што досега не се објавени: колку години трае концесијата, кој ја плаќа струјата што ја трошат самите училишта, што се случува со опремата кога ќе истече договорот. Без тие податоци, процентот е само процент.

Стојкоски го брани моделот вака: „Со овој проект ги ставаме во функција покривите на училиштата, произведуваме чиста и обновлива енергија, создаваме поодржливи и енергетски поефикасни училишта, обезбедуваме нов извор на приходи што повторно ќе се инвестираат во проекти од интерес на граѓаните.”

Идејата е добра. Покриви на јавни згради што стојат празни под скопското сонце се очигледен ресурс, а училиштата се идеални – трошат струја точно кога панелите произведуваат најмногу. Ако моделот функционира, ќе го копираат и други општини, и тоа е поентата на пилот-проект.

Но кога една општина склучува договор што трае подолго од еден мандат, целата документација треба да биде јавна пред да се потпише, не после. Тоа не е сомнеж кон овој проект – тоа е минимумот што важи за секое јавно-приватно партнерство.