Bir devlet Hürmüz Boğazı'nda tankerleri vurmaya başladığında bu yerel bir olay değildir. Bu, dünya ekonomisinin gırtlağına konmuş bir eldir, çünkü dünya petrolünün beşte biri o boğazdan geçer.

İran Devrim Muhafızları, güçlerinin boğazda iki Amerikan gemisini ve sekiz petrol tankerini vurduğunu bildirdi. Bir İran haber ajansının aktardığı açıklamada, donanmanın gemilere "Amerikan terörist ordusunun saldırganlığına ve kötülüğüne yanıt olarak" saldırdığı belirtiliyor. On gemi daha, Tahran'a göre "yasak ve güvensiz bölgeden" geçmeye çalıştıkları için saldırıya uğradı - iddiaya göre Washington tarafından teşvik edilen ve desteklenen bir girişim.

Amerikan tarafında hikâye tersinden anlatılıyor. ABD Merkez Komutanlığı, İran'ın önceki günlerde iki kez bir Amerikan savaş gemisini balistik füzelerle hedef almasına yanıt olarak beş İran petrol tankerini imha ettiğini bildirdi. Geminin saldırı girişimlerinden başarıyla kaçındığını ve devriyeye devam ettiğini söylüyorlar. "Hiçbir ABD personeli yaralanmadı," deniyor paylaşımlarında.

İki açıklama, tek bir bağımsız göz yok

Burada neyin eksik olduğuna dikkat edin. İki taraf da kendi başarılarını duyuruyor, hiçbiri kendi kayıplarını duyurmuyor ve vurulan gemileri sayan bağımsız bir kaynak yok. İran on kadarını vurduğunu söylüyor. ABD beş İran tankerini imha ettiğini ve kendi gemisinin sağlam olduğunu söylüyor. İkisinden biri tüm gerçeği söylemiyor, belki de hiçbiri.

Tartışmasız olan, Tahran'ın boğazın kendi "güçlü ve otoriter denetimi" altında kaldığını öne sürmesi. Bu, ordu için değil piyasalar için yazılmış bir cümle. Hürmüz Boğazı dünya petrol ticaretinin en dar noktasıdır ve denizcilik sektörüne yolun güvensiz olduğunu söyleyen her açıklama, atılan bir füzeden daha ağır basar.

İran'ın "gölge filosu" - Tahran'ın yaptırımları aşmak için kullandığı tankerler - ilk kez doğrudan hedef. Bu yeni bir aşama. Şimdiye dek yaptırımlar belgelerle ve listelerle uygulanıyordu; şimdi patlayıcıyla uygulanıyor. Bir taraf ötekinin gemilerini kayda geçirmek yerine batırmaya başladığında, kâğıda dönmek zorlaşır.

Birinin batırılmış bir geminin bir geri adımdan daha ucuz olduğunu hesaplamasına kadar bu açıklama alışverişinin ne kadar süreceğini göreceğiz. Balkanlar bu sahneyi bilir: zafer ilan eden iki taraf, kayıp kabul eden hiçbiri, ve herkes açıklamalara bakarken yavaşça değişen bir harita.