İran'ın en güçlü adamı aylardır kamusal sahnede yoktu. Şimdi Tahran onu sergiliyor - bir tabutta, bayrağa sarılı, ailesinin bir bölümüyle birlikte.

İran, 4-9 Temmuz tarihlerinde dini lider Ali Hamaney ve ailesinin, resmi versiyona göre şubat sonunda İran, ABD ve İsrail arasındaki savaşın ilk aşamasında hayatını kaybeden birkaç üyesi için çok günlük bir cenaze töreni düzenliyor. Tabutlar, Tahran'daki büyük „İmam Humeyni” camisinde İran bayraklarına sarılı olarak sergileniyor; yetkililer sokaklarda milyonlarca insan bekliyor. Ölenler arasında, Hamaney'in kendisinin yanı sıra, damadı, en büyük kızı, gelini ve on dört aylık bir torunu da var - rejimin, düşman tarafından vurulmuş bir aile imgesini pekiştirmek için kullandığı bir ayrıntı.

Ama görkemli sahnelemenin ardında Tahran'ın yüksek sesle söylemek istemediği bir soru gizli: şimdi gerçekte kim yönetiyor? Resmen yeni dini lider, merhum liderin oğlu Müçteba Hamaney. Sorun şu ki saldırıdan bu yana kamuoyundan saklanıyor ve şimdiye dek eşi için düzenlenen özel törende bile görünmedi. Cenazede olası bir görünmesi ona meşruiyet kazandırırdı; yokluğu ise sağlık durumu ve ipleri gerçekten elinde tutup tutmadığı hakkında spekülasyonların önünü açıyor.

Cenaze aynı zamanda diplomatik bir gösteri. Yaklaşık 100 ülkeden temsilci bekleniyor - aralarında Pakistan başbakanı, Çin ve Hindistan heyetleri, hatta Taliban yönetiminin temsilcileri. ABD ile İran arasındaki müzakereler yas süresince askıya alındı ve sonrasında sürdürülecek. Başka bir deyişle, milyonlar yas tutarken, diplomasi elinde saatle koridorda bekliyor.

Balkanlar için bu yalnızca uzak bir Orta Doğu draması değil. Bir rejim liderinin ölümünü kitlesel bir güç ve birlik gösterisine dönüştürdüğünde, bu eski ve tanıdık bir yöntemdir - siyasi yakıt olarak yas. Soru şu: onlarca yıl rejimle özdeşleşmiş adam artık yokken ve halefi saklanırken, İran daha öngörülemez bir evreye mi giriyor? Ve bir devlette en güçlü kişi saklandığında, bu nadiren bir güç işaretidir.