Koltuğun üstündeki duvar, ortalama bir oturma odasındaki en büyük boş yüzeydir ve ona dair en yaygın çözüm her evde aynıdır: bir tablo, ortalanmış, genellikle asıldığı duvar için fazla küçük. Eğer o tablo orada yalnızca birileri size koltuğun üstünde bir şey olması gerektiğini söylediği için duruyorsa - aynı işi daha iyi yapan on iki şey daha var.

Tablo yerine ayna

Ayna doğal ışığı çoğaltır ve odayı görsel olarak genişletir; karakter bakımından da bir sanat eserinden geri kalmaz. En iyi sonucu, sade bir koltuğun üstünde ince çerçeveli büyük formatlar verir. Çoğu kişinin kaçırdığı püf nokta yükseklik: neredeyse sırtlığa değecek şekilde asılır ki koltukla tek bir bütün olarak okunsun, üstünde süzülen ikinci bir nesne gibi değil.

Heykel ve rölyef

Ahşap, seramik ya da metal bir duvar heykeli yatay tekdüzeliği kırar ve tuvalin veremeyeceği bir doku getirir. Kural tek: tek bir nesne, çevresinde yeterince boş alanla. Yan yana dizilmiş üç küçük heykel etkiyi üçe katlamaz, üçe böler.

Raf, ama dolu değil

Sırtlığın üstündeki dar askılı raflar, odadan yer çalmadan kitap, bitki ve nesne taşır. Burada heykeldeki kuralın aynısı geçerli - rafın bir kısmı boş kalmalı. Son santimine kadar doldurulmuş bir raf dekorasyon değil, göz önünde duran bir depodur.

Aplikler diğer her şeyi değiştirir

Bir tablonun iki yanında sıcak ışıklı iki duvar apliği derinlik yaratır ve düz simetriyi kırar. Aydınlatma eklediğiniz ve maliyetinden daha pahalı görünen bir sonuç aldığınız ender müdahalelerden biri.

Kartonpiyer ve rölyef

Mimari kartonpiyerler, aksi hâlde tümüyle düz olan bir duvarda geometri, doku ve rölyef yaratır. Duvarla aynı renge ya da kontrast boyanabilirler; saten bitişler, üzerine doğal ışık düştüğünde rölyefi öne çıkarır. Bu, kalıcı olan ve süsten çok mimariye benzeyen bir müdahale.

Sadece boya

Bazen çözüm bir nesne değil, bir ton. Doygun renkte tek bir duvar - hardal sarısı, kobalt mavisi - hiçbir ekleme olmadan karakter verir. Tek kural, örneği günün farklı saatlerinde denemek. Sabah onda kusursuz görünen bir renk akşam altıda bambaşka görünebilir; bu da tüm duvarı boyadıktan sonra yapmak istemeyeceğiniz bir keşif.

Yarışmayan duvar kâğıdı

Çizgili duvar kâğıdı, odadaki diğer eşyalarla çatışmadan hareket getirir. Hızlı yapıştırılır ve hızlı sökülür, yani risk düşük. Küçük mekânlarda küçük motifler, dar bir odayı daha da daraltan büyük grafik desenlerden daha iyi çalışır.

Ölçüye göre mobilya ve tavana kadar kitaplık

En pahalı çözümler aynı zamanda en kalıcı olanlar. Ölçüye göre yapılmış mobilya; televizyonu, kapalı depolamayı ve açık rafları tek bir bütünde birleştirir, koltuk döşemesiyle uyumlu bir ahşap tonu seçimi ise tüm görünümü bir araya getirir. Yerden tavana kitaplık ise depolamayı ve dekorasyonu aynı anda çözer ve mekânın büyüklük hissini tümüyle değiştirir - yine, rafların bir kısmının bilinçli olarak boş bırakılması koşuluyla.

En ucuz çözüm

Uygun yükseklikte tek bir ahşap raf. Fazlası değil. Üzerinde çerçeveleri, kitapları ve mevsimlik nesneleri değiştirip durursunuz; tadilat yok, usta yok. Listedeki, yılda on kez değiştirebileceğiniz ve ilk seferden fazlasını ödemeyeceğiniz tek seçenek bu.

Tabaklar ve tekstil

Bir kompozisyon hâlinde dizilmiş seramik tabaklar, kişisel ve ucuz nesnelerle müze duvarı etkisini tekrarlar - karışık boyutlar ve tonlar, yıllar içinde toplanmış izlenimi verir; bu da rustik ve eklektik mekânlarda hoş karşılanır. Tekstil duvar halısı ise tablonun veremeyeceği rengi, dokuyu ve sıcaklığı getirirken aynı zamanda odadaki sesi emer.

On ikisinin ortak yanı bir üslup değil, aynı tek nokta: koltuğun üstündeki duvar bir nesne değil, bir karar ister. En büyük hata yanlış seçim değildir - hata, bir alan boş kalmasın diye bir şey asmaktır. Bazen boş duvar da bir karardır, yalnızca satılan karar o değildir.