Üsküp'ten bir anne, beş yaşındaki kızının kendisine Hrom'daki kreşte bir bakıcının onu vurduğunu anlattığını bildirdi. Polis bültenine göre şikâyet Üsküp Emniyet Müdürlüğüne yapıldı, olay 14 Ağustos'a ilişkin - çocuk bakıcının bacağını sıktığından yakınmış.

Aynı gün İçişleri Bakanlığı Berovo'da ikinci bir olayı da duyurdu. Orada işler daha hızlı resmileşti: 6 Temmuz'da belediye kreşinde bir çocuğun el parmağına bastığı için S.D.(33) hakkında „çocuğa şiddet” suçundan şüphe üzerine suç duyurusunda bulunuldu. A.D.(33) hakkında ise „güvenliği tehlikeye atma” suçundan ikinci bir duyuru yapıldı, çünkü aynı kurumda ilk şüpheliye tehditler yöneltti.

İki kreş, iki şehir, aynı bültende aynı türden şikâyet. Bu bir sistemin kanıtı değil - ama birinin sisteme bakması için yeterli bir sebep.

Ebeveynlerin her sabah yaptığı hesap

Çocuğunu kreşe bırakan ebeveyn bunu, kurumun bir mekanizması olduğunu varsaydığı için yapar - denetim, eğitim, bildirme ve tespit etme yolu. Her iki olayda da görünmez kalan tam olarak o mekanizma. Şikâyetleri polis verdi, kurum değil. Bilgi, kreşin ya da kurucusunun resmi tepkisiyle değil, bir polis bülteniyle geldi.

Bir ayrıntı daha dikkat hak ediyor: Berovo olayı 6 Temmuz'da yaşandı, şikâyet kamuoyuna ancak şimdi ulaştı. O bir buçuk ay neredeydi?

„Önlemler alınıyor” ne demek

Her iki olay için yetkililer aydınlatma amacıyla önlemler alındığını söylüyor. Bu standart ifade ve bu aşamada doğru - süreç başlıyor, suç bir açıklamada değil o sürecin içinde saptanıyor.

Ama kimin suçlanacağıyla hiç ilgisi olmayan ikinci, daha geniş bir soru var. Grup başına kaç bakıcı düşüyor? Nasıl bir eğitim ve süpervizyon alıyorlar? Konu polis bültenine düşmeden önce, kurumun içinde işleyen bir bildirim protokolü var mı?

Bunlar kurucuya ve ilgili bakanlığa sorulacak sorular, mahkemeye değil. Ve bugünkü açıklamaların hiçbirinde yanıtları yok.