Londra bir tankere el koydu, Moskova sözlerle karşılık verdi - ve tüm bu gösteride, kimse evde gerçekten ne olduğundan söz etmiyor. İngiltere Başbakanı Keir Starmer, sözde Rus „gölge filosuna" ait bir petrol tankerini Manş Denizi'nden geçerken durdurmaları için silahlı kuvvetlere emir verdiğini açıkladı. Operasyon, iddiasına göre, başarılıydı ve „Rusya'ya bir darbe daha" anlamına geliyordu.

Moskova'nın yanıtı gecikmedi ve sertti. Rusya devlet başkanının yatırımlardan sorumlu özel temsilcisi Kiril Dmitriev, Starmer'a X'te tam canının yandığı yere vuran sözlerle saldırdı: Başbakan „kendi sorunlarını durdurmak" yerine, İngiliz kamuoyunu iç krizden uzaklaştırmak için bir dış düşmana yöneltti. Diplomatik - değil. Doğru - belki Londra'nın kabul etmek isteyeceğinden daha fazla.

„Gölge filo", Batı'nın Rusya'nın yaptırımları aşmasına ve petrol ihraç etmeye devam etmesine yardım ettiğini öne sürdüğü bir gemiler ağı. Londra için Manş operasyonu, Rus enerji lojistiğine yönelik daha geniş bir baskı stratejisinin parçası. Moskova için ise siyasi bir provokasyon ve İngiliz hükümetinin iç kaosunu Rusya ile yeni bir doz çatışmayla örtbas etme girişimi.

Balkanlar bu oyunu ezbere bilir. İktidar evde yanarken, halkın öfkesinin yönlendirileceği bir dış düşman - gerçek ya da uydurma - her zaman bulunur. Soru, Starmer'ın tanker konusunda haklı olup olmadığı değil; soru, neden tam da şimdi ve tartışmanın Londra'nın sokaklarından açık denize taşınmasının kimin işine yaradığı. Siyaset bir gösteri istediğinde, gemi sadece bir dekor.