Üsküp'te "Lyublyanska" ve "Skupi" caddeleri arasındaki köprü, inşaatın son aşamasına giriyor. Başkan Orce Corciyevski son aylarda bunu birden fazla kez açıkladı; bu arada inşaatçılar Anıtları Koruma Enstitüsü'nden gerekli izinleri aldılar - çünkü köprü Skupi arkeolojik alanının yanından geçiyor.

"Son aşama" ne demek? İnşaat dilinde - hazırlık çalışmalarının tamamlandığı, ana yapının yerleştirildiği ve artık bitiriş katmanının yapıldığı anlamına gelir. Bu da şu demek: köprünün birkaç ay içinde vatandaşların hizmetinde olması gerekir.

Yakında. Bu cümlenin Üsküp'te özel bir ağırlığı var. Bu köprü yıllardır planlanıyor. Onlarca yıldır söz veriliyor. Ve her inşaat sezonu "gelecek yıl kesinlikle" ile bitiyor. Şimdi nihayet, söz somutlaşıyor gibi görünüyor.

Köprünün mantığı açık. Üsküp'ün kuzey ve batı bölümlerinin bugün şehrin geri kalanıyla bağlantısı zayıf. Lyublyanska caddesi Karpoş'tan merkeze gidiyor ama otobüs uzun yoldan dönmek zorunda. Skupi caddesi stratejik - ama köprü olmadan, işlevleri ayrı kalıyor. Köprü bu iki caddeyi birleştiriyor.

Üsküp Şehri ile Karpoş belediyesi arasındaki iş birliği bu sefer iyi koordine edilmiş görünüyor. Karpoş başkanı Sotir Lukrovski bunun "şehrin o kısmı için önemli bir altyapı eseri" olduğunu vurguladı. Her politikacı altyapı açılışında bunu söyler. Soru, sadece açılışta değil, beş yıl sonra da gerçekten çalışıp çalışmayacağıdır.

Balkanlarda bu, açık ahlaki-ekonomik bir derse sahip bir hikâye. Köprüler gerçekten on yıllar boyunca inşa edilir. Çok gecikmeyle. Daha çok vaatle. Ve sonunda açıldıklarında mucize gibi karşılanırlar. Lyublyanska ile Skupi arasındaki köprü rutin bir altyapı eseridir. Yani şehirde bu işler yavaş ilerliyor.