Manastır'daki "Gjorgji Sugarev" ilkokulunda yeni bir kaynak odası hizmete girdi - sınıfın geri kalanından farklı bir yaklaşıma ihtiyaç duyan öğrencilere destek için ayrılmış bir alan. Açılışta belediye başkanı Toni Konyanovski ve Meclis başkanı Boyan Boykoski hazır bulundu.

Oda, her çocuğun bireysel ihtiyacına göre öğrenciler, eğitim ve kişisel asistanlar, öğretmenler ve uzman çalışanlar tarafından kullanılabilecek şekilde tasarlandı. Bireysel ve küçük grup çalışmasına, ek eğitim desteğine ve beceri gelişimine imkân veriyor - ve aynı ölçüde önemlisi, çocuğun kendini güvende ve kabul edilmiş hissedebileceği bir ortama.

Duyuruda dikkatle okunmayı hak eden bir ayrıntı var. Donanım ve düzenleme, "Hand Till Hand" ve "Handelsbankens Fadderbarns Fond"un desteğiyle gerçekleştirildi. Yani - bağışçılardan.

İçinde soru taşıyan iyi haber

Kapsayıcılık yasal bir zorunluluk, hayır işi değil. Ülkedeki her ilkokulun, ek desteğe ihtiyaç duyan öğrencilerle çalışacak koşullara sahip olması gerekir ve bu, yabancı bir vakfın iyi niyetine bağlı bir mesele değildir. Manastır'da bir kaynak odası İsveç bağışı sayesinde açılıyorsa, bu, sistemin ihtiyacı kâğıt üstünde gördüğü ama bütçeyle karşılamadığı anlamına gelir.

Okuldan, kaynak odasının yalnızca yeni düzenlenmiş bir mekân değil, kapsayıcılığın günlük pratiğe dönüştüğü bir alan olduğu mesajı geliyor. Doğru. Soru şu: Pelagoniya'da ve ötesinde kaç okul, aynı ihtiyacı kendilerinde de fark edecek bir yabancı fonu bekliyor?

"Gjorgji Sugarev"deki çocuklar bugün dünkünden daha iyi koşullara sahip - bu tartışmasız ve değerli. Ama tek bir oda politika değildir. Politika, böyle bir odanın haber değil, her okulda standart olduğu gün olacak.