Në shkollën fillore „Gjorgji Sugarev“ në Manastir është vënë në funksion një dhomë e re burimore - një hapësirë e dedikuar mbështetjes së nxënësve që kanë nevojë për një qasje tjetër nga pjesa tjetër e klasës. Në hapje ishin kryetari i komunës Toni Konjanovski dhe kryetari i Këshillit Bojan Bojkoski.

Dhoma është menduar ashtu që të mund ta përdorin nxënësit, asistentët arsimorë dhe personalë, mësimdhënësit dhe bashkëpunëtorët profesionalë, varësisht nga nevojat individuale të secilit fëmijë. Mundëson punë individuale dhe në grupe të vogla, mbështetje shtesë arsimore dhe zhvillim shkathtësish - dhe, çka është njësoj e rëndësishme, një mjedis ku fëmija mund të ndihet i sigurt dhe i pranuar.

Në komunikatë ka një detaj që vlen të lexohet me kujdes. Pajisja dhe rregullimi janë realizuar me mbështetje nga „Hand Till Hand“ dhe „Handelsbankens Fadderbarns Fond“. Pra - nga donatorë.

Lajm i mirë me një pyetje brenda

Përfshirja është detyrim ligjor, jo aksion humanitar. Çdo shkollë fillore në vend duhet të ketë kushte për punë me nxënës që kanë nevojë për mbështetje shtesë, dhe kjo nuk është çështje e vullnetit të mirë të një fondacioni të huaj. Kur një dhomë burimore në Manastir hapet falë një donacioni suedez, kjo do të thotë se sistemi e ka njohur nevojën në letër, por nuk e ka mbuluar me buxhet.

Nga shkolla porosisin se dhoma burimore nuk është vetëm një hapësirë e sapo rregulluar, por një vend përmes të cilit përfshirja shndërrohet në praktikë të përditshme. Është e vërtetë. Pyetja është sa shkolla në Pelagoni e më gjerë presin që ndonjë fond i huaj ta vërejë të njëjtën nevojë edhe tek ato.

Fëmijët në „Gjorgji Sugarev“ sot kanë kushte më të mira se dje - kjo është e pakontestueshme dhe vlen. Por një dhomë nuk është politikë. Politikë do të jetë kur një dhomë e tillë të bëhet standard në çdo shkollë, e jo lajm.