Silvio Berlusconi 2023'te öldü. 29 Eylül'de 90 yaşına girecekti. Rusya Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcısı Dmitri Medvedev bu tarihi anmak için değil, tehdit için kullandı: dünyanın yeni büyük bir çatışmanın içine çekilme tehlikesi, bugün 1945'te İkinci Dünya Savaşı'nın bitişinden bu yana en yüksek seviyede.

Medvedev, "Onun gidişiyle güçlü Avrupalı politikacılar dönemi sona erdi. Yerlerine, Avrupa'yı Rusya ile savaşa sürüklemek için ellerinden geleni yapan kısa görüşlü, kinci Rus düşmanları geldi. Dünyanın yeni bir çatışmaya kayma ihtimali de şu anda 1945'ten beri en yüksek seviyede" diye yazdı.

Eski İtalya Başbakanı için "muhtemelen bir aziz değildi" diye yazdı, ama İtalya için en iyisini istediğini ve kendisine göre Rusya'nın dünyadaki yerini anladığını ekledi. Tercümesi: iyi bir Avrupalı lider Moskova'yı anlayan liderdir. Berlusconi, İtalyan hükümetinin başında geçirdiği birkaç dönem boyunca Vladimir Putin ile yakın kişisel ilişkiler sürdürdü; bu ilişkiler başbakanlıktan ayrıldıktan sonra da devam etti. Ukrayna'daki savaş sırasında birçok kez Avrupa Birliği'nin Moskova çizgisinden ayrılan görüşler dile getirdi.

Medvedev tam da o dönemi, artan militarizasyonla ve Rusya ile doğrudan çatışmaya yaklaşmakla suçladığı bugünkü Avrupa politikasının karşısına koyuyor. İlk kez değil. Daha önce ABD'nin olası bir Avrupa-Rusya savaşına otomatik olarak girip girmeyeceğini sormuş, Avrupa ülkelerinin tek başına böyle bir çatışma için yeterli güce sahip olmadığını iddia etmişti. Tırmanışın nükleer silahların yalnızca caydırıcılık aracı olmaktan çıkacağı bir noktaya varabileceği uyarısında da birçok kez bulundu. Aynı zamanda resmî Moskova, NATO'ya saldırı planlamadığını ve Avrupa ile savaş istemediğini söylüyor.

Moskova'yı ne rahatsız ediyor? Artan Avrupa savunma bütçeleri, NATO'nun doğu kanadındaki güçlerinin takviyesi, Avrupa nükleer caydırıcılığı üzerine konuşmalar ve Ukrayna'ya Batı silahı sevkiyatları. Fransa son aylarda nükleer cephaneliğinin Avrupa güvenliğinde daha büyük bir rol üstlenmesinden açıkça söz ediyor; Polonya ve doğu kanadındaki diğer ülkeler ise askerî kapasitelerini hızla artırıp daha güçlü bir Amerikan varlığı talep ediyor. Ukrayna'daki savaş dört buçuk yılı aştı ve Moskova ile Batı tırmanışın her yeni basamağı için birbirini suçluyor.

İşte Medvedev'in söylemediği kısım. Her taraf diğerinin silahlanmasını saldırganlığın kanıtı, kendisininkini ise bir yanıt olarak görüyor. Balkanlar bu mantığı ezbere bilir: herkes "sadece savunma için" silahlandığında sarmalın sonunda bir sahibi kalmaz, bedelini de kimsenin fikrini sormadığı insanlar öder.

İlk kim duracak? Şimdilik cevap ne Moskova'dan ne de Avrupa başkentlerinden geliyor. Gelen sadece yeni uyarılar - üç yıl önce ölmüş bir adam için doğum günü mesajı kılığında bile.