Sporcular bir finalden önce gerginliğin kendiliğinden geçmesini beklemez. Onu çalışırlar. Kafalarında penaltı anını, son atlayışı, yarışın startını tekrar tekrar canlandırırlar - ki gerçek an geldiğinde beden oraya daha önce gelmiş gibi hissetsin. Bu tekniğin adı zihinsel prova ve uzmanlara göre yalnızca stadyumlara özgü değil.

Meditasyon ve kişisel dönüşüm uzmanı Toni Espigares, "Bu, sinir sistemini harekete geçmeye hazırlar ve o ana, sana oraya daha önce gelmiş olduğunu söyleyen bir bedenle varırsın," diye açıklıyor. Fikir, zor durumları önceden kestirmek ve gerginliğe ve beklenmedik olana nasıl tepki vereceğini çalışmak. İş görüşmesi, zor bir toplantı, bir topluluk önünde konuşma - ilke aynı.

Endişe bir provadır - sadece yanlış olanı

Açıklamanın en keskin kısmı kaygıyla ilgili. Espigares, "Kaygı, antrenmansız görselleştirmedir. Endişelenmek, en kötü senaryonun provasını yapmaktır," diyor. Başka bir deyişle, pek çok kişi zaten her gece yatmadan önce zihinsel prova yapıyor. Sadece yanlış kaydı tekrar tekrar oynatıyor.

Fark birkaç noktada. Endişe alarm halindeki bir bedenle başlar; görselleştirme ise birkaç derin nefesin ardından sakin bir bedenle. Endişe sorunun etrafında döner; görselleştirme yanıtı çalışır. Olumlu telkinler ise aynı şey değildir: onlar deneyim değil, cümledir. Gerçek bir provanın somut ayrıntıları ve duyusal öğeleri vardır, olası engeller de bilinçli olarak dahil edilir.

Bir görüntü hayal edemeyenler için iyi bir haber: bir şey "görmek" şart değil. Bazıları provayı bedendeki bir hisle, sesle ya da hareketle yaşar. Afantazisi olanlar - yani zihinsel imge oluşturamayanlar - bile bunu kullanabilir. Aslında en güçlüsü kinestetik provadır: kaslarda, nefeste, bedenin ağırlığında hissedilen prova.

Günde beş dakika ve 21 günlük sabır

Egzersiz günde beş ila on dakika sürüyor. Espigares'e göre yeni tepkilerin otomatik hale gelmesi için 21 günlük pratik gerekiyor. İlerleme üç işaretten anlaşılıyor: beden farklı tepki verir, o durumu düşündüğünde nabzın sakin kalır; davranış değişir, uzun uzun tereddüt etmeden daha iyi hazırlanırsın; ve beklenmedik olan seni daha az sarsar.

Bir sınavdan ya da ameliyattan önce kaç kez "düşünme onu" tavsiyesini duyduk? Zor anı bilerek, sakince ve ayrıntılı düşünmen gerektiği fikri tam tersi yöne gidiyor. Strese yalnızca katlanmak yerine onu antrenmanla yönetmeye hazır mıyız?