On yıllarca egzersiz ve sağlıktan söz edildiğinde başrolde kalp vardı: yürüyüş, koşu, yüzme, bisiklet. Son yıllarda sağlıklı yaşlanma konuşmasına başka bir oyuncu girdi - kas. Hem de ayna yüzünden değil, gayet pratik bir soru yüzünden: 80 yaşında sandalyeden tek başınıza kalkabilecek misiniz?

Memorial Publio Cordón hastanesine bağlı Age Reversal uzun ömür biriminde kişisel antrenman uzmanı olan Adrián Chamorro, "Kaslar sana hayat verir" diyor. Kas dokusunu sürekli harcadığımız bir sağlık rezervi olarak tanımlıyor - sandalyeden kalktığımızda, merdiven çıktığımızda, dengemizi koruduğumuzda ya da sadece başkalarına bağımlı olmadığımızda.

Kas aynı zamanda glikozun kullanılmasında ve enerji metabolizmasında rol oynayan, metabolik olarak aktif bir doku. İyi bir kas kütlesi yıllar içinde hareketliliği, dengeyi ve bağımsızlığı korumaya yardımcı oluyor, tip 2 diyabet gibi hastalıkların önlenmesine de katkı sağlıyor.

Chamorro'nun sorduğu soru kaç yıl yaşamak istediğimiz değil, nasıl yaşamak istediğimiz. "80 yaşıma geldiğimde bağımsız olmak istiyorum. Sandalyeden beş altı kez tek başıma kalkmak istiyorum. Bu da on yıl sonra değil, bugün inşa ediliyor" diyor. Estetik ise, diye ekliyor, bir sonuç - ki bu da gayet normal - ama asıl mesele değil.

Mucize bekleyenler için ayılma anı da burada geliyor. Daha fazla kas, otomatik olarak daha hızlı metabolizma ya da tabakta ne olursa olsun kilo vermek anlamına gelmiyor. Antrenör, "Birini çok iyi çalıştırsam da doğru beslenmiyorsa sonuç almak çok zor - ve tersi de geçerli" diyor.

Hormonal değişikliklerin yaşlanmaya eklenip vücut kompozisyonunu değiştirdiği menopoza geçiş dönemi ve sonraki yıllar özel dikkat gerektiriyor. Buna neredeyse herkesin sorunu da ekleniyor: fazla oturmak. Bilgisayar, araba, toplantılar, kanepe. Bu yüzden tavsiye net - hiç antrenman yapmadıysanız kuvvet antrenmanıyla başlayın.

Fayda kemik ve eklemlerle sınırlı değil. Aynı birimde beslenme uzmanı olan Lisa Chirese, "Beyin kaynaklı nörotrofik faktör BDNF, nöronların plastisitesiyle bağlantılı bir protein ve seviyesi egzersize yanıt olarak artabiliyor" diye açıklıyor. Başka bir deyişle antrenman kafa için de.

Peki yıllarca hareketsiz kaldıktan sonra nasıl başlamalı? "Ya hep ya hiç" olmadan. Chamorro, "Hareketsiz bir hayattan hemen haftada beş gün antrenmana geçmek zorunda değilsiniz. Küçük ve sürdürülebilir hedefler, bir alışkanlık oluşturmak için çok daha faydalı olabilir" diyor. Onun püf noktası, antrenman saatini takvimde bir toplantı gibi bloke etmek: "Neden kendinizi de bir müşteri olarak yazmayasınız?" - bir yük olarak değil, kendinize duyduğunuz sevginin bir ifadesi olarak.

Emeklilik fonunu on yıllarca doldururuz, kasların ise kendi başının çaresine bakacağını düşünürüz. Şimdi başlamazsanız otuz yıl sonra sizi sandalyeden kim kaldıracak?