Во Кореја овие денови сите се враќаат дома. Чусок, еден од најважните корејски празници, паѓа на 15-тиот ден од осмиот лунарен месец – оваа година на 25 септември, а празнувањето трае од 24 до 26 септември. Почнал како благодарност за жетвата, а денес е празник на семејството: враќање дома, почит кон предците и голема заедничка трпеза. Ако треба да се преведе за наш читател, најблиску е до спој на Задушница и празнична семејна вечера.

Докрјун Ким и Хисук Мун – Мигел и Ана за своите муштерии – држат корејски штанд со храна, Onggi, на пазарот Ибиса во Мадрид. Велат дека подготовката на празничната трпеза некогаш одземала цели денови, а денес сè повеќе семејства купуваат готова храна. „Луѓето денес немаат доволно време, но ние отсекогаш повеќе сакавме да готвиме дома за своите“, вели Ана. Звучи познато? И сармата за празник се завиткува само за луѓе до кои навистина ти е гајле.

Џон и донгурангтенг. Мали пржени залаци: месо, тофу, ракчиња, тиквички или печурки се валкаат во брашно и јајце, па се пржат. Донгурангтенг е варијантата со мелено месо и зеленчук, слична на мали ќофтиња. Целата вештина е во балансот – однадвор хрскаво, однатре сочно.

Галби-џим. Говедски ребра што се динстаат полека, додека месото не омекне до крај, со соја сос, мирин, лук, ѓумбир и кромид. Некои додаваат јаболко, жижули или даши. Ова е најскапото и најбавното јадење на трпезата – и токму затоа се прави за празник.

Џапче. Стаклести тестенини од сладок компир, дангмјон, пржени со зеленчук, печурки и понекогаш говедско, зачинети со сусамово масло и соја сос. Симбол на изобилство, со потекло од дворот на кралот Гвангхегун во 17 век, кој наводно најмногу го сакал со краставица, бела ротква и шитаке. Ана вели дека тоа е едно од корејските јадења што најлесно ги освојува Шпанците.

Оџингео-мучим. Салата од лигња варена на пареа, со морков, краставица и лут сос, каде лутото се бори со киселото, а јадењето останува освежително.

Сонгпјеон. Празничниот десерт: колачиња од леплив ориз во форма на полумесечина, полнети со сусам или ситно сецкани костени, варени на пареа и само благо слатки.

Повеќето од овие јадења не се брзи. Токму тоа е поентата на Чусок, но и на секоја наша празнична трпеза: јадење што бара цел ден работа е начин да кажеш дека некој вреди толку.