Кога архитектот Борха Вилдосола го виде станот од 280 квадратни метри во Билбао, станот го имаше она што повеќето го бараат – големи прозорци и исклучителен поглед – а речиси ништо не функционираше. Лошата распределба го правеше темен и непрактичен. Решението не беше скапа облога, туку поинаква мапа на домот: светлината да стане главниот украс.

„Луксузот не се разбира преку разметливост, туку преку квалитетот и деталот“, вели Вилдосола. Тоа се гледа веднаш во салонот: големите стаклени врати се отвораат кон погледот, а внатре се фотелјата Eames Lounge Chair на Vitra, ќилими Kasthall и мешавина од природно дрво, кадифе и лен. Ништо не вреска. Сè е избрано да остари добро.

Трпезарија без мртви агли

Трпезаријата е направена по мерка, за да нема простори што стојат само за изглед. Тркалезна маса со столици по нарачка, библиотека од подот до таванот во графитна боја и лустер на CTO Lighting. Распределбата е рационална – секој квадрат работи.

Кујната и трпезаријата ги поврзува преграда од природен орев со заоблени агли, која ја пушта светлината да тече низ станот. „Таа ја артикулира врската меѓу отворените простории и им дава малку хиерархија“, објаснува архитектот.

Кујната излезе од темнината

Најголемата промена е кујната. Некогаш сместена во темниот внатрешен дел, сега е социјалниот центар на домот, поврзана со дневната соба, трпезаријата, работниот кабинет и терасите. Елементите се на Leicht, во природен орев, а работната плоча е од кварцит Baobab од линијата Altissima на XTONE, со зелено-сини тонови. Оревовата преграда овозможува кујната да се отвора или затвора по потреба.

Колку станови кај нас ја кријат кујната во најтемниот агол, а најдобрата светлина ја трошат на ходник или на соба што се користи двапати годишно? Во Билбао одговорот бил радикален: кујната оди таму каде се одвива животот.

Од шест спални – четири, но подобри

Првобитните шест спални станаа четири, поголеми и посветли. Главната спална гледа надвор низ голем прозорец, со меки тонови, лен, дрво, профилирани летви и сини акценти. Правилото е едноставно: најдобрите ориентации им припаѓаат на најважните простории, а споредните функции се преселени кон внатрешниот двор.

Помеѓу спалната и бањата стои голема правоаголна гардеробна, со ормари од подот до таванот во светол лак, модуларни фронтови со профили и рачки. Позицијата не е случајна – гардеробната го помага протокот на светлина и вкрстената вентилација.

Бања во црно-бело, со кабини од ребрасто стакло

Главната бања е графичка и елегантна: самостојна када свртена кон влезот, висечка ламба, под во шаховски шаблон, мермерен камен и завршници во бело и црно. Тушот и тоалетот се во посебни кабини од ребрасто стакло, кое ја пропушта светлината, а ги замаглува облиците. Целта, вели Вилдосола, е „повеќе луѓе да можат да ја користат бањата истовремено, задржувајќи одредена интимност“. Практично решение за утринската гужва што ја знае секое семејство.

Соба за дете, без детинести работи

Втората спална има кревет на кат по мерка, природно дрво и црни детали, ткаенини со природна текстура, работно место и голем плакар. „Сакавме млада, опуштена, но и сведена просторија“, вели архитектот. Тоа е соба што може да го следи детето и кога ќе порасне.

Бањата за гости е поразиграна: сина керамика Marazzi поставена вертикално, со сјаен финиш, лавабо на дрвен шкаф, челична арматура и светли површини за рамнотежа.

Перење и сушење – во внатрешниот двор

Станот е поделен на три зони: јавна, приватна и сервисна. Перална, работен простор и место за сушење алишта се преместени во внатрешниот двор, со ормари од подот до таванот, непрекината работна плоча и вградени апарати. Фасадите кон надвор се резервирани за салоните, кујната, кабинетот и спалните. Ова е можеби најкорисната лекција за секој што реновира: пред да ги изберете плочките, одлучете која просторија ја заслужува светлината.