Batı, yaptırımların Rus ekonomisini boğacağını hesaplarken, Moskova sessizce kazıyordu - kelimenin tam anlamıyla. Rusya 2024 yılında yaklaşık 330 ton altın üretti ve Çin'in hemen ardından dünyada ikinci sıraya yükseldi. 2025 için ise Rus makamları, üretimin 480 ila 485 tona sıçradığını iddia ediyor. Doğruysa, bu yalnızca bir yılda neredeyse yüzde 50 daha fazla demek.

Bu rakam tesadüf değil. Bir ülke dolar ve euro ile serbestçe ticaret yapamadığında, altın, kimsenin bir imzayla donduramayacağı tek rezerv haline gelir. Bu yüzden Moskova harcamıyor - depoluyor.

Yalnızca 2024 yılında Rusya'da 229 yeni altın yatağı keşfedildi, son yılların en yükseği. Bunlardan biri, Magadan bölgesindeki Antichko yatağının yaklaşık 104 ton altın barındırdığı tahmin ediliyor. Kremlin, toplam doğrulanmış rezervlerin şimdiden 16.745 tonu aştığını, buna ek olarak ana bilançonun dışında bilinçli olarak tutulan 3.500 ton daha olduğunu iddia ediyor.

Batılı analistler her Rus rakamına inanmıyor. Danışmanlık şirketi „Metals Focus”, 2025 için gerçek üretimin yaklaşık yarım milyon değil, 345 tona daha yakın olduğunu tahmin ediyor. Şüphe yerinde - Moskova, bir mesaj vermek istediğinde verilerini şişirme alışkanlığına sahip. Ama daha düşük tahmin bile Rusya'yı gezegenin ilk üç üreticisi arasında tutuyor.

Tüm bunların ardındaki mantık soğuk ve hesaplı: altın rezervleri beş yıllık bir dönemde yaklaşık 4.560 ton arttı. Bu bir ticaret stratejisi değil - kâğıt paranızın bir gecede bloke edilebileceği bir dünyaya hazırlıktır.

Ve işte hepimizi Balkanlar'da kesen soru. En büyük oyuncular yaptırımlara ve mali darbelere karşı sigorta olarak altın istifliyorsa, bizimki gibi küçük ekonomiler ne yapıyor? Biz rezervlerimizi tam da büyüklerin kaçındığı o para birimlerinde tutuyoruz. Fil altınla oynadığında, farenin en azından parasını nerede sakladığına dikkat etmesi gerekir.