Ndërsa Perëndimi llogariste se sanksionet do ta mbytnin ekonominë ruse, Moska në heshtje gërmonte - fjalë për fjalë. Rusia në vitin 2024 prodhoi rreth 330 tonë ar dhe u ngjit në vendin e dytë në botë, menjëherë pas Kinës. Kurse për 2025-ën, autoritetet ruse pretendojnë se prodhimi u hodh në 480 deri 485 tonë. Nëse është e saktë, kjo është thuajse 50 për qind më shumë për vetëm një vit.

Shifra nuk është e rastësishme. Kur një shtet nuk mund të tregtojë lirisht me dollarin dhe euron, ari bëhet e vetmja rezervë që askush nuk mund t'ia ngrijë me një nënshkrim. Prandaj Moska nuk shpenzon - ajo depoziton.

Vetëm në vitin 2024 në Rusi u zbuluan 229 gjetje të reja ari, më së shumti në vitet e fundit. Njëra prej tyre, gjetja Antichko në rajonin e Magadanit, vlerësohet se fsheh rreth 104 tonë ar. Kremlini pretendon se rezervat e përgjithshme të konfirmuara tashmë kalojnë 16.745 tonë, me 3.500 tonë shtesë që mbahen qëllimisht jashtë bilancit kryesor.

Analistët perëndimorë nuk i besojnë çdo shifre ruse. Shtëpia konsulente „Metals Focus” vlerëson se prodhimi i vërtetë për 2025-ën është më afër 345 tonëve, e jo thuajse gjysmë milioni. Dyshimi është i bazuar - Moska ka zakon t'i fryjë të dhënat kur do të dërgojë një mesazh. Por edhe vlerësimi më i ulët e mban Rusinë mes tre prodhuesve të parë të planetit.

Logjika prapa gjithë kësaj është e ftohtë dhe e llogaritur: rezervat e arit në një periudhë pesëvjeçare u rritën për rreth 4.560 tonë. Kjo nuk është strategji tregtare - është përgatitje për një botë ku paratë prej letre mund të të bllokohen brenda natës.

Dhe këtu vjen pyetja që na prek të gjithëve në Ballkan. Nëse lojtarët më të mëdhenj grumbullojnë ar si sigurim kundër sanksioneve dhe goditjeve financiare, çfarë bëjnë ekonomitë e vogla si e jona? Ne i mbajmë rezervat në po ato valuta që të mëdhenjtë i shmangin. Kur elefanti luan me ar, miu të paktën duhet të kujdeset ku i ruan paratë e veta.