Rusya bir zafer daha ilan etti - bu kez doğu Ukrayna'daki Kostyantinivka şehri. Kremlin sözcüsü Dmitri Peskov kesin konuştu: „Kostyantinivka tamamen ele geçirildi. Şehir artık tümüyle bizim kontrolümüz altında". Vladimir Putin askeri üniformayla televizyona çıktı, askerlere teşekkür etti, Savunma Bakanlığı ise şehirde Rus bayraklarının göründüğü bir düzine görüntü yayımladı.

Ne var ki Ukrayna - hayır diyor. Kiev Rus iddiasını reddediyor ve bu, Balkanlar'daki herkesin iyi bildiği bir soruyu hemen açıyor: kamera önünde ilan edilen bir zafer ne kadar değerlidir? Bir çatıdaki bayrağın görüntüsü, bir şehrin kontrolüyle aynı şey değildir. Bir taraf tek bir olayla ilgili bir düzine video servis ettiğinde, bu nadiren bir güven işaretidir - daha çok, gerçeklerin henüz oturmadığı yerde görüntünün ikna etmesi gerektiğinin işaretidir.

Yine de coğrafya acımasızdır. Kostyantinivka - savaştan önce yaklaşık 78.000 nüfusu olan bir şehir - Kremlin'in Donbas'taki iki büyük hedefine açılan bir kapıdır: Kramatorsk ve Slovyansk. Onun için savaş 2025'in sonlarında başladı ve aylardır sürüyor. Ruslar zaten tüm Luhansk bölgesini kontrol ediyor, Zaporijya'ya yalnızca 9 kilometre ve Sumı'ya yaklaşık on kilometre kadar yaklaştı. O kilometrelerin her biri, hiçbir televizyon konuşmasının göstermediği bir bedelle ödendi.

İşte her iki tarafın resmi açıklamalarından kaybolan kısım bu - insani bedel. Rus komutan, bodrumlardaki ve enkazdaki izole Ukraynalı askerlere karşı „arama ve imha operasyonlarından" söz ediyor, sanki bir temizlikten bahsediyormuş gibi, insanlardan değil. Kendi savaşlarımızı hatırlayan bizler için, Balkanlar'da bu açıklamalar rahatsız edecek kadar tanıdık geliyor: herkes bir şehir alır, kimse mezarları saymaz. Ve şehir - yarın bayrağı kim tutarsa tutsun - çoktan bir harabe.