Arnavutlar İttifakı lideri Arben Taravari, hükümete döneceğine işaret etti - ama yalnızca yeni koşullarla. „Çıktığın kapıdan geri girmek aşağılayıcıdır" dedi, ancak yeni bir anlaşmaya varılırsa dönüş olasılığını dışlamadı.

Taravari'ye göre, herhangi bir yeni işbirliği için „en azından AB müzakerelerinin başlaması ve anayasa değişiklikleri için garantiler" gerekecek. Başka deyişle „hayır" demiyor - bir fiyat koyuyor. Ve fiyat, bu tür hesaplarda hep olduğu gibi, ilkelerle değil, yeniden aynı masaya oturulmadan önce yerine getirilmesi gereken somut koşullarla ifade ediliyor.

Partiler hükümetlere gelir gider, vatandaşlar ise bu hareketleri bir hava durumu tahmini gibi izler - bir değişimin geleceğini bilirler, sadece ne zaman olduğunu bilmezler. Taravari'nin yanıtlamadığı soru en önemlisi: Çıktığı andan bu yana, dönüşün artık kârlı olabileceği hesabı dışında ne değişti?

Anayasa değişiklikleri ve AB müzakereleri - bunlar bir koalisyon pazarlığının masasına koşul olarak konacak büyük sözler. Bütün bir ülkenin geleceğini belirleyen konular, bakanlık koltukları için yapılan müzakerelerde bir koza dönüştüğünde, vatandaşın bunun bir vizyon mu yoksa yalnızca bir pozisyon mu olduğunu sorma hakkı vardır. O zamana dek, Taravari'nin „belki"si tam da bu - bir belki, fiyat listesiyle birlikte.