Kalabalık bir alanda, elleri ceplerinde, ayakta elli saniye. Başbakan Hristiyan Mitskoski'nin ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio ile görüşmesinin kanıtı olarak New York'tan paylaştığı görüntü bu. Kamuoyunu bölen soru, görüşmenin gerçekleşip gerçekleşmediği değil - gerçekleşti. Soru, olan şeye ne ad verileceği.

Hükümet bunu, Makedonya ile ABD arasındaki stratejik ortaklığın ve süregelen siyasi diyaloğun önemli bir teyidi olarak tanımladı. Mitskoski Facebook hesabında, ciddi jeopolitik sınamaların yaşandığı bir dönemde güçlü ortaklıkların ve stratejik müttefiklerle açık diyaloğun özel bir önem taşıdığını, Makedonya'nın çıkarlarını "onurlu ve ilkeli" biçimde savunduğunu yazdı.

Yayımlanan videoda ise resmi bir salon yok, görüşme masası yok, devlet bayrakları ve protokol düzeni yok. Mekân, ikili görüşme salonundan çok otel koridorunu andırıyor. Arka planda spor kıyafetli Büyükelçi Zoran Popov da görünüyor.

Aynı görüntünün iki okuması

SDSM "koridor diplomasisi" terimiyle yanıt verdi; görüşmelerin makamda ya da salonda, gündemle ve tutanakla yapıldığını söyledi. Başbakanın kıyafetini, heyetin kalabalıklığını ve resmi bir açıklamanın ya da imzalı belgenin bulunmayışını da eleştirdi. İktidar partisi ise Rubio'nun şimdiye kadar yaptığı tek görüşmenin tam da Mitskoski ve Bakan Timço Mutsunski ile olduğunu söyleyerek karşılık verdi.

Ertesi gün resmi kısım da geldi: New York'ta Dışişleri Bakan Yardımcısı Christopher Landau ile, Avrupa'dan sorumlu bakan yardımcısının da katılımıyla resmi bir görüşme. O görüşmenin protokolü var, katılımcı listesi var, açıklaması var. Tartışılan o değil; tartışılan, öncesindeki gayriresmi temasın neden sahip olmadığı bir ağırlıkla sunulduğu.

Tutulmaya değer ayrım tam da bu. Bir dışişleri bakanıyla kısa bir söz alışverişi hiçbir şey değil demek değildir - pek çok devletin isteyeceği bir temastır. Ama tek bir protokol verisi olmadan en üst düzey diplomatik bir olay gibi paketlendiğinde amaçlananın tersi elde ediliyor: güçlü durmak yerine, güçlü durması gerekiyormuş gibi duruyor.

Aynı dönemde Dışişleri Bakanlığı, Kongre'ye Slovakya, Makedonya, Tunus ve Irak'a ayrılan 52 milyon dolarlık yabancı askeri finansmanı Panama, Peru, Ekvador ve Kolombiya'ya yönlendirdiğini bildirdi. Bu dört ülkeye yönelik kaynaklar tümüyle kaldırılmadı, ancak ayrılan pay açıkça yeniden tahsis ediliyor - hem de Washington'ın şimdi öncelik verdiği bir bölgeye. Bu, ölçülebilen ve doğrulanabilen bir rakam. Koridordaki elli saniye değil.