Trump dün akşam Pentagon'a, Güney Kore ile ortak askerî tatbikatların kapsamını sert biçimde küçültme emri verdi. Gerekçe, onun versiyonunda ne bütçe ne de strateji. Gerekçe, tatbikatların şu ülkeye „uygunsuz ve düşmanca sinyal” göndermesi: yazdığına göre „Donald J. Trump başkan olduğundan beri tehdit oluşturmayan ve saygıyla davranan” bir ülke.

Sözünü ettiği ülke Kuzey Kore. 2003'te Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Antlaşması'ndan çekilen ve o günden beri BM yaptırımlarına rağmen düzenli olarak füze ve nükleer düzenek deneyen ülke. Başlıca askerî rakibinin başkanına göre artık terbiyeli bir komşu.

Müttefik haberi Truth Social'dan alıyor

Haber ne diplomatik notayla ne de Dışişleri Bakanlığı üzerinden geldi. ABD'nin katılımı çoktan kararlaştırılmışken, Trump'ın kendi özel ağındaki bir paylaşım olarak geldi. Tatbikatların tümüyle iptali için geç kalındığını kendisi de kabul ediyor, ama Amerika'nın buna hiç razı olmasından „memnun olmadığını” ekliyor. Ortak Ulchi Freedom Shield tatbikatları 17-27 Ağustos için planlanmıştı - yani tam da bunu yazdığı gün başlıyor.

Bunun Seul'den nasıl göründüğünü düşünün. Savunmanız onlarca yıldır tek bir varsayım üzerine kurulu: Amerikan varlığı bir sabittir. Sonra o sabit, manevraların başlamasına bir gün kala bir sosyal medya paylaşımında yeniden tartışmaya açılıyor.

Bir „hayır, teşekkürler”in bedeli

Trump aynı paylaşımda, kendisinin „bir ölçüde ilgisiz” dediği bir şey ekledi. Yakın zamanda Güney Kore cumhurbaşkanına, İran'ın nükleer silahsızlandırılmasına katılıp katılmayacaklarını sormuş. Yanıt şu olmuş: „Hayır, teşekkürler.”

İki şey aynı metinde yan yana duruyor, o ise aralarında bağ olmadığında ısrar ediyor. Başkasının savaşına girmeyi reddetmek, ardından ortak savunmanın küçültülmesi - ve okurun bunu tesadüf sayması bekleniyor. Bunu gerçekten kim tesadüf olarak okuyor?

Balkanların anında tanıdığı şey

Bu, garantörün keyfi değiştiğinde bir güvenlik garantisinin ne kadar değerli olduğunun hikâyesi. Kore yarımadası teknik olarak 1953'ten beri savaşta - ateşkes var, barış antlaşması yok. Seul, yedi on yıldır Amerikan varlığına yaslanarak bu yarım kalmış işin üzerinde oturuyor.

Trump bu yolu bir kez yürüdü. 2018 Singapur ve 2019 Hanoi zirvelerinde Kim Jong Un ile bizzat görüştü, tatbikatları fazla pahalı ve „kışkırtıcı” diye niteleyip küçülttü. Nükleer silahsızlanma görüşmeleri Hanoi'de çöktü, Pyongyang uzun menzilli balistik füze geliştirmeyi sürdürdü, Trump ise Kim ile kişisel ilişkisinin bölgedeki istikrarın temeli olduğu tutumunu korudu.

Bu dersi okumuş bir bölge, böyle bir aritmetiğin bedelini bilir. Garanti, ucuz olduğu ve kulağa hoş geldiği sürece geçerlidir. Güney Kore bunu bugün alenen öğreniyor - üstelik bir rakipten değil, bir müttefikten.