Трамп синоќа му нареди на Пентагон драстично да го намали обемот на заедничките воени вежби со Јужна Кореја. Причината, во негова верзија, не е буџетот и не е стратегијата. Причината е дека вежбите праќале „несоодветен и непријателски сигнал” кон земја која, како што напиша, „откако Доналд Џ. Трамп е претседател, не претставува закана и се однесува со почит”.

Земјата за која зборува е Северна Кореја. Истата онаа што излезе од Договорот за неширење на нуклеарно оружје во 2003 година и оттогаш редовно тестира ракети и нуклеарни уреди и покрај санкциите на ОН. Според претседателот на нејзиниот главен воен противник, таа сега е добро воспитан сосед.

Сојузникот дознава преку Truth Social

Веста не дојде преку дипломатска нота, ниту преку Стејт департментот. Дојде како објава на приватната мрежа на Трамп, откако веќе беше договорено дека САД учествуваат. Тој дури признава дека е предоцна вежбите целосно да се откажат, но додава дека „не е задоволен” што Америка воопшто пристанала. Заедничките вежби Ulchi Freedom Shield се закажани од 17 до 27 август – односно почнуваат токму на денот кога тој ова го напиша.

Замислете како тоа изгледа од Сеул. Вашата одбрана со децении е градена околу една претпоставка: американското присуство е константа. И потоа константата се преиспитува во објава на социјална мрежа, ден пред почетокот на маневрите.

Цената на едно „не, благодариме”

Во истата објава Трамп додаде нешто што тој самиот го нарече „донекаде неповрзано”. Неодамна го прашал јужнокорејскиот претседател дали ќе им се придружат во денуклеаризацијата на Иран. Одговорот бил: „Не, благодариме.”

Двете работи седат една до друга во ист текст, а тој инсистира дека немаат врска. Одбивање да се влезе во туѓа војна, па потоа намалување на заедничката одбрана – и читателот треба да поверува дека тоа е случајност. Кој навистина го чита тоа како случајност?

Она што Балканот го препознава веднаш

Ова е приказна за тоа колку вреди една безбедносна гаранција кога расположението на гарантот се менува. Корејскиот полуостров технички е во војна од 1953 година – примирје, не мировен договор. Врз таа недовршена работа Сеул седи седум децении, потпрен на американското присуство.

Трамп веќе еднаш го прошета овој пат. На самитите во Сингапур 2018 и Ханој 2019 се сретна со Ким Џонг Ун лично, ги нарече вежбите прескапи и „провокативни” и ги намали. Преговорите за денуклеаризација пропаднаа во Ханој, Пјонгјанг продолжи да развива балистички ракети со долг дострел, а Трамп го задржа ставот дека личниот однос со Ким е основа на стабилноста во регионот.

Регион кој ја има прочитано оваа лекција знае колку чини таквата аритметика. Гаранцијата важи додека е евтина и додека некому му се допаѓа како звучи. Јужна Кореја денес го учи тоа јавно – и тоа од сојузник, не од противник.