Savaş çoktan siperden çıkıp depoya girdi. Ukrayna, en büyük Rus online mağazası, Amazon'un Rus versiyonu Wildberries'in iki büyük deposunu daha, Krasnodar yakınlarındaki ve Stavropol'deki tesislere yönelik saldırılarda yok etti. Tahmini hasar 150 ile 230 milyar ruble, yani yaklaşık iki milyar dolar arasında değişiyor. Bu, rastgele bir hedef değil, bir mesaj.

2004'te kurulan Wildberries, Rus perakende pazarının yüzde 40'ından fazlasını elinde tutuyor ve 30 milyar doların üzerinde yıllık gelir sağlıyor. Ama platform yalnızca giysi ve kozmetik satmıyor - drone ve askerî teçhizat da satıyor ve yılda yüzlerce milyon değerinde yaptırımları aşmak için bir kanal işlevi görüyor. Başka bir deyişle, Ukrayna droneları sıradan bir internet alışverişini değil, Rus savaş ekonomisini besleyen makinenin bir parçasını vuruyor.

En sinik olan, şirketin kendi tepkisi. Wildberries, satıcılarına hasarı tazmin etmeyeceğini açıkladı. Saldırılardan yalnızca günler önce, 7 temmuzda iş koşullarını değiştirdi - „mücbir sebep” maddelerini sildi ve savaşla ilgili her türlü tazminatı açıkça dışladı. Yönetimdeki biri neyin geldiğini açıkça biliyordu ve küçük tüccarların sırtından kendini önceden korudu.

Bu, modern savaşın yüzü: yalnızca köprü yıkılmıyor, tedarik zinciri yıkılıyor. 2022'den bu yana Rusya, Ukrayna'nın hastanelerini, elektrik santrallerini ve lojistik merkezlerini sistematik biçimde hedef alıyor. Şimdi Ukrayna aynı mantıkla karşılık veriyor - altyapı bir silahsa, depo da bir cephe.

Ekonominin bir savaş alanına dönüştüğünde neye benzediğini iyi hatırlayan Balkanlar için bu tablo yabancı değil. Savaş depoları, fiyatları, iş yerlerini ve tedariki vurduğunda, cepheden uzaktaki sıradan insanlar acı çekiyor - malını geri alamayacak tüccar, kargoyu alamayacak alıcı. Savaş, her zaman en çok onu en az isteyenlere pahalıya patlar.

Ve havada asılı kalan soru basit: „sıradan” bir online mağaza meşru bir askerî hedef olduğunda, sivil ile askerî arasındaki çizgi artık nereye çekiliyor? Yanıtı, korkarız, füzeler yazıyor - hukukçular değil.