Bu akşam İştip - Koçani ekspres yolundan dolaşan görüntüler bir felaket filminin karesi gibiydi: iki yanı alevle sarılmış asfalt, ateşten bir koridorun içinden geçen araçlar. Gerçek daha basit ve daha hüzünlüydü - yol kenarındaki anız yanıyordu.

Koruma ve Kurtarma Müdürlüğü yangının tamamen söndürüldüğünü doğruladı. Ateş yolun hemen bitişiğindeki anızda çıkmış, ardından iki yana da yayılmıştı. Trafik bir süre kesildi, yetkililer sürücülere müdahale sürerken bu güzergâhtan kaçınmalarını ve çevredeki yerel yolları kullanmalarını çağrısı yaptı.

Ateşi sonunda söndüren ne uçak oldu, ne helikopter, ne de ek bir ekip. Yağmur yağdı. Müdürlük açıkça, yağmurun imdatlarına yetiştiğini ve söndürmeyi hızlandırdığını söylüyor. İki kez okunmayı hak eden bir cümle - bütün yaz ormanların yandığı bir ülkede, bu yol güzergâhındaki en etkili yangın önlemi bir hava olayıydı.

Anız kendi kendine tutuşmaz

Hasat sonrası anız yakmak burada tarım kadar eski bir alışkanlık ve şu anda videoda izlediğimiz sebeple yasayla yasaklanmış durumda. Kurak bir ağustos, yüksek sıcaklık, rüzgâr ve ana yol kenarında tutuşan buğday artığı - bu bir kaza değil, öngörülebilir bir sonuç. Her yıl aynı senaryo, her yıl aynı görüntüler ve her yıl aynı soru: anız yakma nedeniyle kaç kabahat tutanağı düzenlendi ve bunların kaçı tahsil edilmiş cezayla sonuçlandı?

İştip - Koçani ekspres yolu bir ara sokak değil. Doğu bölgesinin ana bağlantısı, üzerinden her gün yüzlerce araç geçiyor. Asfaltın birkaç metre yanındaki yangın yüzünden trafiğin kesilmesi demek, tarladan kalan tutuşmuş bir artığın iki şehir arasındaki bağlantıyı bir anlığına kesmesi demek.

Bu akşam iyi bitti - yaralı yok, yanan araç yok, yangın söndürüldü. Ama yağmura yangın stratejisi diye yaslanmak plan değildir. Şanstır. Şans ise, denetim kurumundan farklı olarak, bütçede planlanmaz.