Struga'nın on bir köyü 24 Ağustos'tan beri toplu ulaşımsız. Kar yüzünden değil, sel yüzünden değil, arıza yüzünden değil - ödenmemiş bir fatura yüzünden. Taşımacılar, belediyenin yıllardır ödemediği bir hizmeti yürüttükten sonra seferleri durdurdu.

Hikâyeyi keskinleştiren şey zamanlama. Kesinti, öğretim yılının başlamasına tam bir hafta kala geliyor. Bu köylerin çocukları pazartesi okula gitmek zorunda, onları taşıyan araç ise artık çalışmıyor.

Taşımacılar birikmiş borçların 15 gün içinde ödenmesini, ayrıca gerçek ekonomik koşullara uygun olarak bölge tarifelerinin gözden geçirilip düzeltilmesini istiyor. Taleplerini daha geçen ay iletmişler. Çözüm gelmeyince seferleri durdurmuşlar. Ödemeler düzensiz olmasına rağmen hizmeti aylarca sürdürdüklerini söylüyorlar - yani toplu ulaşımı fiilen kendi paralarıyla finanse etmişler.

55 bin mi 60 bin euro mu, kime sorduğunuza bağlı

Struga Belediye Başkanı Mendi Kyura belediyenin borçları olduğunu doğruluyor, ancak bunların önceki yerel yönetimden devralındığını vurguluyor. Ona göre yalnızca ilkokul öğrenci taşımacılığı borcu 3.432.000 denar, yani yaklaşık 55 bin euro. Başka bir yerde aynı başkan 60 bin euro rakamını veriyor.

"Onların talebi, 55 bin euroluk eski, yıllara yayılmış borcun ödenmesi. Ödemeler kademeli yapılıyor. Belediye başkanı olarak göreve geldiğimden bu yana belediye bütçesinden yaklaşık bir buçuk milyon denar ödendi," diyor Kyura. Yükümlülüklerin karşılanacağına söz veriyor - ama iki üç ay içinde, 15 gün içinde değil.

Taşımacılar bu önerinin kendileri için kabul edilemez olduğunu söylüyor. "Bir ay daha dayanamayız, üç ay beklemek şöyle dursun; yakıt ve yedek parça zamlanmışken. Belediye sakinlere ulaşım sağlamakla yükümlü. Yaşlılar var, okula giden çocuklar var. Bu yüzden çözüm şimdi olmalı," diyor sürücülerden biri.

Bir kısmı zaten tamamen vazgeçmiş. Moroishta, Lozhani ve Radozhda taşımacıları, borç ödendikten sonra bile işe devam etmeyeceklerini söylüyor. Yani fatura kapatılsa bile bu köylerin garantili bir çözümü yok.

"Devralınan borç", bu ülkedeki her yeni yerel yönetimden duyduğumuz savunma; her zaman doğru ve otobüs bekleyen insan için her zaman anlamsız. Borç yalnızca önceki başkandan devralınmadı - onu sakinler de devraldı ve şimdi çocuklarının okula gidecek aracı olmamasıyla ödüyorlar. Soru kabahatin kimde olduğu değil. Soru, koca bir belediye bütçesinde 55 bin euroluk bir tutarın neden yıllarca sürüncemede kaldığı ve ancak otobüsler durduktan sonra çözüldüğü.