Rusya Dışişleri Bakanlığı sözcüsü, Rusya'nın Ukrayna'da düşmanı olmadığını - „Kiev'de iktidarı ele geçiren milliyetçi bir azınlık grubunda" olduğunu söylediğinde, bu diplomasi değildir. Bu retoriktir, hem de savaş dönemi retoriği, Kremlin'i ev olarak gören bir kitle için tasarlanmış.

Mariya Zakharova'nın açıklaması, Moskova'nın Kiev'i Rusya'nın Zafer Günü onuruna ilan ettiği 8-10 Mayıs arası bir günlük ateşkesi ihlal etmekle suçladığı bir anda geldi. Zakharova'ya göre o üç günde Ukrayna saldırılarında biri çocuk olmak üzere 25 Rus sivil öldürüldü.

Asıl mesaj farklı. „Ukraynalıların baş düşmanı Rusya ya da Ruslar değil, Kiev'de iktidarı ele geçiren milliyetçi bir azınlık grubudur" dedi Zakharova. Kremlin böyle konuştuğunda, bu Rus halkına savaşın bir halka karşı değil - bir siyasi seçkinler grubuna karşı olduğu mesajıdır. Bu, 1990'larda Balkan diktatörleri tarafından dile getirildiğinde sonuçlarını bildiğimiz aynı argümandır.

Zakharova daha da ileri gitti. Ona göre Kiev rejimi Ukrayna'yı „Batılı bir kukla devlet"e dönüştürdü ve onu yolsuzluk ve neonazizme itti. Ukrayna'dan sözde çocukların götürülmesi suçlamalarını „Rus karşıtı propaganda" olarak reddetti. Aynı bahaneler paketi: azınlık, yolsuzluk, dış faktör, neonazizm. Analiz gibi görünmesi için tasarlandı - özünde kör bir izleyici için bir senaryo.

Balkan okuyucusu için özet açık. „Halkla savaşta değiliz, sadece bir grup aşırılıkçıyla" - bu, Balkanlar'daki her savaş liderinin tanklarını komşu ülkeye göndermeden önce söylediği cümledir. Belgrad'dan, Zagreb'den, Saraybosna'dan ve evet - Üsküp'ten aynı cümleyi kaç kez duyduk? Ve kaç kez gerçek çıktı?