Од неделата навечер до понеделник Киев речиси и не излезе од засолништата. Според претседателот Володимир Зеленски, Русија за една ноќ лансирала 277 јуришни дронови од различни типови, од кои 155 млазни. Од последните 24 часа, украинската престолнина била под воздушна опасност вкупно околу 18 часа – повеќе од три четвртини од денот.

Москва ја има подготвено својата верзија. Руското Министерство за одбрана соопшти дека ударите биле насочени кон украинската комуникациска и логистичка инфраструктура, со цели во Киев и Одеса, како и кон товарен брод во Црното Море. Украинските мониторинг-канали ја потврдуваат половината од таа приказна: погодени се центарот за податоци „DLine“ и објекти на „Укртелеком“. Другата половина ја раскажува списокот на штети – магацини, бензински пумпи, автосервиси, па дури и резиденцијата на амбасадорот на Саудиска Арабија.

Медицински центар спроти Уставниот суд

Најсликовитиот удар дојде во самиот центар на градот. Градоначалникот Витали Кличко соопшти дека дрон удрил во седумкатна административна зграда, на висина на четвртиот кат. Украинските медиуми потоа ја идентификуваа зградата на улицата Антонович 40 – таму работи приватниот медицински центар „Добробут“, кој прима и возрасни и деца, на неколку чекори од метростаницата Олимписка и спроти Уставниот суд на Украина. На истата адреса е и градската филијала на „Укртелеком“. За жртви од овој конкретен удар засега нема потврдени информации.

Нешто порано пожар избувна и во зградата на Националната академија на науките на Украина, исто така во центарот. Таму загина една личност, а повеќе луѓе се повредени. Украинските власти до попладнето го сведоа билансот за Киев: еден загинат и 19 повредени, меѓу нив три деца. Удари имало и во Одеската и Кировоградската област, во Балаклија и во Харков.

Кога „врските“ стануваат цел

Центрите за податоци и телекомуникациите се нервниот систем на еден град во војна – без нив нема ни воена координација, ни банкарство, ни повик до брза помош. Токму затоа секоја страна ги прогласува за легитимна цел, а цивилите се тие што седат во зградите до нив. Белград тоа го научи во април 1999 година, кога зградата на РТС беше погодена со слично образложение. Дваесет и седум години подоцна, правилото не се сменило: кој гаѓа „комуникации“, ретко брои кој работел на катот над нив.

Вреди и едно предупредување за насловите. Дел од медиумите во регионот пишуваа дека Киев „исчезнува од лицето на земјата“. Бројките велат нешто друго – еден загинат, 19 повредени, голема материјална штета и град кој 18 од 24 часа ги поминал под сирени. Тоа е доволно страшно и без апокалиптичен речник. Вистинското прашање е друго: дали некој на масата за преговори воопшто ги брои тие 18 часа?