Кинескиот спортски гигант Анта беше основан во 1991 година со 600 пара чевли. Денес, со над 12.000 продавници во Кина и 460 меѓународни, Анта го купи Fila, го купи Amer Sports (кое ги содржи Arc’teryx, Salomon и Wilson) и во февруари 2026 отвори прва продавница во Беверли Хилс, Лос Анџелес. Nike – около 1.000 продавници светски. Анта планира 1.000 нови само во Југоисточна Азија. Броевите се поентата.

Стратегијата е интелигентна: наместо да влезат на западниот пазар со бренд кој носи ознака „направено во Кина”, Анта купи брендови кои западните потрошувачи веќе ги сакаат. Arc’teryx е омилен на планинари, Salomon на трчачи, Wilson на тениски играчи. Анта само ги поседува – тивко, без реклама. Некои купувачи на Arc’teryx не знаат дека плаќаат кинеска компанија.

Тимингот не е случаен. Nike и Adidas се под притисок – тарифите им ги зголемуваат трошоците, продажбата во некои пазари стагнира. Додека тие се борат со синџирите на снабдување, Анта ги купува нивните конкуренти. Прашањето не е дали Анта ќе биде глобален играч – тоа веќе е. Прашањето е колку брзо Nike и Adidas ќе разберат дека конкуренцијата веќе стигна во Беверли Хилс.

На Балканот го познаваме моделот: некој кој порано правел нешто за другите почнува да прави за себе. Понекогаш тоа се вика развој. Понекогаш тоа го менува целата индустрија.